Της Κάλλιας Κρητικοπούλου, σπουδάστρια Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης
Με αφορμή την συζήτηση που είχα με μία φίλη μου σήμερα θα σας μιλήσω για ένα από τα σημαντικότερα θέματα που αφορά όλο τον κόσμο, για την εκπαίδευση. Αρχικά θα σας δώσω έναν ορισμό δικό μου για την εκπαίδευση και μετά θα σας πω για τον γενικό ορισμό. Ο άνθρωπος είναι σαν ένα δέντρο, ένα δέντρο που όταν το φυτεύεις ανυπομονείς να μεγαλώσει και να ανθίσει, μεγαλώνοντας αυτό το δέντρο από τον κορμό του αρχίζουν να ξεπροβάλλουν κλαδιά, αυτά τα κλαδιά είναι οι βάσεις, οι επιθυμίες του ανθρώπου και εδώ έρχεται η εκπαίδευση.
Πάνω στα κλαδιά αρχίζουν σιγά σιγά και εμφανίζονται μικρά φωτάκια αυτά τα φωτάκια είναι οι γνώσεις, τα μαθήματα, οι εμπειρίες που γεμίζουν το δέντρο και μετά από ένα απλό δέντρο ο άνθρωπος γίνεται φωτόδεντρο. Η ψυχή και το μυαλό του ανθρώπου γεμίζει με φως , όταν φεύγει από το εγώ του και εκπαιδεύεται στην γνώση. Με βάση τον δικό μου ορισμό η εκπαίδευση είναι φωτόδεντρο, με βάση τον γενικό ορισμό, η εκπαίδευση είναι απλά εκπαίδευση, δηλαδή…
Πρέπει να μάθεις μαθηματικά, γλώσσα, φυσική, ιστορία, χημεία, αρχαία; Θα πας σχολείο και θα μάθεις δεξιότητες και συγκεκριμένα μαθήματα, με την ύλη που θα ορίσει το υπουργείο παιδείας. Στην Ελλάδα ενώ έχουμε μία πολύ όμορφη χώρα συμβαίνει το εξής. Όσοι άνθρωποι ανεβαίνουν σκαλοπάτια εξουσίας είτε αυτό είναι δήμαρχος, υπουργός, πρωθυπουργός, έχουν την τάση να χάνουν λίγο τα όρια και να ξεφεύγουν λίγο από τον πραγματικό κόσμο δημιουργώντας στο μυαλό τους έναν άλλον κόσμο που επιχειρούν να πραγματοποιήσουν με βάση το συμφέρον τους.
Θα μου πεις πως εμπλέκεται αυτό το κομμάτι στην εκπαίδευση; Μα προφανώς και εμπλέκεται, η εκπαίδευση είναι η αρχή και το τέλος, η εξυπνάδα και η ανοησία. Αν ένα κράτος αφαιρέσει το εκπαιδευτικό υλικό που θα μεγαλώσει τους πνευματικούς ορίζοντες ενός παιδιού, που θα εξασκεί το μυαλό του σε σημείο να γίνει μία ωρολογιακή βόμβα από τις γνώσεις και τις εμπειρίες, τότε αυτό το παιδί θα γίνει ανόητο. Δεν θα έχει δική του βούληση, δικές του ιδέες, θα κάνει ότι πει το κράτος. Αν πει το κράτος << αύριο θα έρθουν εξωγήινοι, κλειστείτε στα σπίτια σας για ένα μήνα>>, αν δεν έχει την σωστή εκπαίδευση, αν δεν έχει εξασκήσει την λογική του, τότε αυτό το παιδί θα κλειστεί στο σπίτι του για ένα μήνα. Θα είναι σαν ένα πρόβατο, δεν θα αμφισβητεί τα λόγια των άλλων, δεν θα κάνει έρευνα, αντίθετα θα εξυπηρετεί τα θέλω των άλλων.
Έτσι λοιπόν μία κυβέρνηση, φτιάνει έναν λαό με πρόβατα που απλά ακολουθούν τον φανταστικό κόσμο του κάθε πρωθυπουργού. Εν έτη 2023, έδινα πανελλήνιες, σε τι μαθήματα ξέρετε; Αρχαία, Ιστορία, Έκθεση και Λατινικά. Καλά διάβασες λατινικά, μία πολύ ωραία γλώσσα που αξίζει να διαβάσεις, ΟΜΩΣ, ξέρετε τι μάθημα αφαίρεσε το υπουργείο παιδείας με την τότε υπουργό Νίκη Κεραμέως (Νομικός στο επάγγελμα παρακαλώ); Την κοινωνιολογία, από τα βασικότερα μαθήματα που πρέπει οπωσδήποτε να διδαχθείς. Να διδαχθώ τα λατινικά, φυσικά δεν αντιλέγω, όμως όχι στις πανελλήνιες και όχι να αφαιρέσεις την κοινωνιολογία που μου δίνει μία εικόνα για την χώρα μου και πως πρέπει να συμπεριφέρομαι ως πολίτης.
Δεν σχολιάζω το γεγονός πως έβαλαν μία νομικό στην θέση υπουργού παιδείας ενώ θα έπρεπε να είναι στο υπουργείο δικαιοσύνης, τον λόγο τον καταλαβαίνουμε όλοι. Τώρα λοιπόν ας μιλήσουμε για τις υποδομές των σχολείων, πανεπιστημίων μας ως χώρα. Το 90% των δημοσίων σχολείων και πανεπιστημίων μας δεν έχουν καν σωστές υποδομές, δεν υπάρχει θέρμανση, οι πόρτες σε περίπτωση σεισμού αντί να ανοίγουν προς τα έξω για να μην καθυστερούν τα παιδιά να φύγουν από το κτήριο ανοίγουν από μέσα με αποτέλεσμα να χάνουν σημαντικά δευτερόλεπτα που μετά μπορεί να κοστίσουν, δεν υπάρχουν κατάλληλες στέγες οπότε σε περίπτωση βροχής μπαίνει νερό μέσα και είστε με κουβάδες, δεν υπάρχουν πολλές αίθουσες με αποτέλεσμα να είναι 30-31 παιδιά σε ένα τμήμα.
Πως μπορεί ένας καθηγητής να κρατήσει τόσα παιδιά; Πως μπορεί να κάνει μάθημα με τόσα παιδιά; Μετά οι καθηγητές, εκτός ότι δεν διορίζουν νέους ανθρώπους, αφήνουν να διδάσκουν 60 χρόνων καθηγητές που έχουν χάσει την όρεξη τους και δεν έχουν αντοχή να συνδεθούν με την νέα γενιά. Αφήνουν στο περιθώριο τους νέους σε ηλικιακά καθηγητές που έχουν υπομονή, θέληση, όρεξη και κρατούν τον εξηνταεπτά χρόνων άνθρωπο που χρειάζεται ξεκούραση και μία παύση. Το σύστημα της εκπαίδευσης τουλάχιστον στην δική μας χώρα είναι απαράδεκτο, προωθεί την παπαγαλία, χαντακώνει τους νέους, δεν δίνει ευκαιρίες. Θα ανοίξει το μυαλό σου μόνο αν πέσεις σε καλό καθηγητή και αν ανοίξεις μάτια με αυτιά.
Αυτό που ζούμε τα νέα παιδιά, ζητώ συγνώμη από εσάς τους μεγάλους, αλλά δεν μας αξίζει. Πρέπει να φτιάξουμε έναν κόσμο από την αρχή, να καταργήσουμε τα ανόητα στερεότυπα σας, να κάνουμε ότι δεν κάνατε. Είμαι υπερήφανη για την γενιά μου γιατί, ζήσαμε την οικονομική κρίση, πανδημία, εγκλήματα και πολέμους, γενοκτονίες, βιασμούς από γονείς. Δεν μας εκπλήσσει τίποτα πια, τα περιμένουμε όλα από όλους. Αν εσείς πηγαίνατε με τα πόδια στο σχολείο, εμείς φοβόμαστε να μπούμε σε λεωφορεία και τρένα. Αν εσείς πληρώνατε νοίκι με εκατοπενήντα ευρώ, εμείς πληρώνουμε τριακόσια ευρώ με τον ίδιο μισθό που είχατε τότε, αν εσείς κάνατε κοπάνες από το πανεπιστήμιο για να πάτε μέχρι το Ρέθυμνο να κάνετε φοιτητική ζωή με αλκοόλ και τέτοια, εμείς κάνουμε κοπάνες για να δουλεύουμε να ζήσουμε. Δεν ρίχνω ευθύνες σε κανέναν μας, όμως αυτός ο κόσμος πρέπει να ξαναφτιαχτεί από την αρχή.