Των Βίλμα Μακράκη και Χριστίνα Μαστρογιαννάκη, σπουδάστριες Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης
Οι δυσκολίες κάνουν κάποιους ανθρώπους να «σπάνε», άλλους να σπάνε ρεκόρ. Μια φράση που διατυπώθηκε από τον Αμερικανό συγγραφέα William Arthur Ward που περιγράφει με ακρίβεια την αφοσίωση των αθλητών απέναντι στις καθημερινές «μάχες» που καταβάλουν, με μοναδικό σκοπό την επίτευξη των στόχων τους ξεπερνώντας πολλές φορές τους ίδιους τους τους εαυτούς.
Η σωματική εξάντληση, το άγχος και η πίεση είναι χαρακτηριστικά που βιώνουν όλοι οι αθλητές, τα οποία όμως φαντάζουν μικρά έως και ασήμαντα μπροστά στο μεγαλείο ψυχής των αθλητών με κινητικές δυσκολίες και ιδιαιτερότητες.
Ένα τρανταχτό παράδειγμα των ανθρώπων αυτών είναι και ο Παγκόσμιος πρωταθλητής ποδηλασίας, Χρήστος Σανδαλάκης, ο οποίος γεννήθηκε με μια σπάνια πάθηση, που προκάλεσε την απώλεια του 99% της όρασης του. Ο πρωταθλητής ποδηλάτης κατάφερε να μετατρέψει την αναπηρία του, σε ένα ακόμη πιο σπάνιο ταλέντο.
Ο Χρήστος Σανδαλάκης παραχώρησε συνέντευξη στους σπουδαστές δημοσιογραφίας του ΙΕΚ ΑΚΜΗ Ηρακλείου. Μεταξύ άλλων, ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Ποδηλασίας αναφέρθηκε στο ξεκίνημα της καριέρας του, στους μελλοντικούς του στόχους και στην εξέλιξη του μέχρι σήμερα.
Από την παιδική του ηλικία ο Χρήστος ασχολούνταν ενεργά με τον αθλητισμό, αφού από νωρίς ήρθε σε επαφή με ποικίλα αθλήματα όπως την καλαθοσφαίριση, την πυγμαχία, το στίβο και την κολύμβηση.
Γιατί αποφάσισες να επιλέξεις την ποδηλασία και όχι κάποιο από τα υπόλοιπα αθλήματα που ασχολήθηκες σαν παιδί;
Χρήστος: «Αγαπώ πολύ την ταχύτητα γιατί από την αρχή η ποδηλασία ήταν ο μόνος τρόπος που μου έδωσε την ευκαιρία να έρθω κοντά της και να μπορέσω να ανταγωνιστώ τους συναθλητές μου, αφού είμαι από τη φύση μου ανταγωνιστικός και εγωιστής, καθώς υποστηρίζω με έντονο σθένος την άποψή μου, ακόμη και αν εκείνη είναι λανθασμένη».
Ο πρωταθλητής αποκάλυψε πως εάν δεν είχε τη δυνατότητα να βάλει τη ποδηλασία στη ζωή του -γεγονός που θα τον απογοήτευε αρκετά- ίσως να κέντριζε το ενδιαφέρον του η ενασχόληση του με τις επιχειρήσεις και πιο συγκεκριμένα με το μάρκετινγκ.
Πως διατηρείς τις ισορροπίες ανάμεσα στην ψυχική και σωματική σου υγεία και ακεραιότητα ;
« Η αλήθεια είναι πως είναι πολύ δύσκολο και πολλές φορές έχω φτάσει στο σημείο να βάλω τα κλάματα ή και ακόμα να πω πως τα παρατάω. Είναι στιγμές που η όψη του ποδηλάτου μου φαντάζει ξένη, και μου αποτρέπει ακόμα και να προπονηθώ. Παρ’ όλα αυτά στον πρωταθλητισμό οι επιτυχίες είναι πολύ λιγότερες από τις αποτυχίες κάτι το οποίο απεικονίζει την μικρογραφία της ζωής μου και με ωθεί στο να αποβάλω τις αρνητικές σκέψεις, ζυγίζοντας τα γεγονότα και πάντα στο τέλος επιλέγω να κάνω πετάλι».
Η πολύμηνη καραντίνα επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τον πρωταθλητή αφού ακυρώθηκε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Βραζιλία, για το οποίο προετοιμαζόταν αρκετό καιρό κάνοντας προπονήσεις σε δυσμενείς για την χώρα μας συνθήκες.
Η συμμετοχή του στην διαφήμιση της κινητής τηλεφωνίας Vodafone του χάρισε ακόμη περισσότερη αναγνωρισιμότητα, αλλά αποτέλεσε και τεράστια πρόκληση για τον ίδιο. Ενώ αποδέχθηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό την πρόταση της εταιρίας κατακλύστηκε γρήγορα από έντονο φόβο και ανησυχία καθώς θα έπρεπε να πραγματοποιήσει την κατάβαση του βουνού μόνος του, χρησιμοποιώντας μια νέα τεχνολογία, αυτή του 5G.
Ωστόσο, η νέα δυνατότητα που του παρείχε το 5G σε συνδυασμό με την εμπιστοσύνη που τρέφει για τον συνεργάτη του Σωτήρη Μπρέτα, απέβαλαν κάθε αμφιβολία του και τον βοήθησαν να ξεπεράσει τους φόβους του και τις ενδεχόμενες ανασφάλειες.
Ερωτηθείς για το πως θα του φαινόταν η σκέψη να αφήσει τον τόπο που μεγάλωσε και να εγκατασταθεί σε ένα μέρος με καλύτερες υποδομές, ο νεαρός αθλητής αναφέρθηκε στις φτωχές και τις ελλιπείς δομές που του παρέχει η πόλη μας, τονίζοντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει σε αυτή, κάνοντας λόγο για μια πιθανή μετακόμιση του στην Αθήνα, ένα χρόνο πριν τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2024.
Στα άμεσα σχέδια του αναφέρθηκε ο Χρήστος Σανδαλάκης, εκφράζοντας την έντονη επιθυμία να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα την φετινή χρονιά.
Στο τέλος της συνέντευξης στέλνει το δικό του μήνυμα σε γονείς και παιδιά ΑμεΑ δίνοντάς τους ελπίδα και δύναμη για να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες της ζωής:
«Θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα σε όλα εκείνα τα παιδιά και τις οικογένειες τους και να τους υπενθυμίσω πως η ζωή δυστυχώς είναι μικρή και εάν θέλεις να ζήσεις πρέπει να την κυνηγήσεις εσύ. Δεν υπάρχει καμία διαφορετικότητα. Ο κάθε ένας από εμάς είναι ξεχωριστός με τις δικές του δυνάμεις και τους δικούς του στόχους, είτε έχει κάποια ιδιαιτερότητα είτε όχι».