Της Χριστίνας Μαστρογιαννάκη, σπουδάστρια Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης
Ο Ψυχρός Πόλεμος και ο φυλετικός διαχωρισμός είναι γεγονότα που στιγμάτισαν την δεκαετία του 50′. Μπορεί ωστόσο τα γεγονότα αυτά να προκαλούν το αίσθημα του αποτροπιασμού και να μας επιβεβαιώνουν το ρητό, η ιστορία επαναλαμβάνεται, όμως η δεκαετία του 50’ μπορεί να χαρακτηριστεί και ως χρυσή δεκαετία στην ιστορία των Η.Π.Α.
Το Ροκ εντ Ρολ, τα κινήματα για την διεκδίκηση δικαιωμάτων-κυρίως των μαύρων-, η εμφάνιση της τηλεόρασης και της κασέτας αλλά ακόμη και οι αυτόματες πόρτες είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέλιξη της εποχής εκείνης.
Σημαντικά ονόματα και προσωπικότητες κάνουν την εμφάνισή τους και μένουν στην ιστορία.
Στον πολιτικό χώρο κάνει αισθητή την παρουσία της η εμβληματική προσωπικότητα του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ηγέτης του Αφροαμερικανικού Κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα των έγχρωμων ανθρώπων.
Αγωνίστηκε σθεναρά για τα δικαιώματα των μαύρων καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας του την δεκαετία του 50′ αλλά και του 60′.
Η Μέριλιν Μονρόε, η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, ο Έλβις Πρίσλεϊ, ο Φρανκ Σινάτρα, ο Τζέιμς Ντιν αλλά και ο Τζον Γουέιν ψυχαγωγούν τον κόσμο μέσα από την μουσική και τον κινηματογράφο.
Η επιρροή τους είναι τεράστια και η φήμη τους εξαπλώνεται ραγδαία και στον υπόλοιπο κόσμο, κάνοντας τους ευρύτερα γνωστούς.
Η δεκαετία αυτή είναι γεμάτη από χαρά και αισιοδοξία. Στον χώρο της μόδας ξεχωρίζουν:
Τα φορέματα σε γραμμή Α, οι κλος φούστες, τα αμάνικα πουλόβερ, τα μαντήλια στο κεφάλι, πέρλες που αγκαλιάζουν τον λαιμό και γυαλιά σε σχήμα πεταλούδας.
Χρώματα που επικρατούν εκείνη την εποχή είναι το ασπρόμαυρο και τα παστέλ και από σχέδια το πουά και το εμπριμέ.
Η Κοκό Σανέλ καινοτομεί στην ιστορία του ενδύματος τον 20ό αιώνα καθώς ανεβάζει το μήκος της φούστας στη μέση της γάμπας, χαρίζοντας αριστοκρατικό στιλ στην κάθε γυναικεία εμφάνιση.
Οι τεχνολογικές εξελίξεις (ηλεκτρική σκούπα, ψυγείο, ηλεκτρικός φούρνος ) περνούν ραγδαία στην καθημερινότητα των γυναικών και τις «βγάζουν» έξω από την κουζίνα.
Η είσοδος της τηλεόρασης στα σαλόνια των σπιτιών αλλάζει τα ήθη της τότε παραδοσιακής Αμερικανικής οικογένειας.
Ο κινηματογράφος την δεκαετία του 50’ είναι τρόπος διασκέδασης για κάθε ηλικία. Εκείνη την εποχή φτάνει στο απόγειό του το «Drive In Cinema».
Αυτοκίνητα παρκαρισμένα σε έναν ανοιχτό χώρο, όπου η ταινία προβάλλεται σε μια γιγαντοοθόνη, κάτω από τον έναστρο ουρανό με καλή παρέα και λαχταριστά pop corn, γίνεται μέρος της αμερικανικής κουλτούρας.
Ο συγκεκριμένος τρόπος διασκέδασης άρχισε να γίνεται όλο και πιο αγαπητός κυρίως, στους έφηβους της εποχής, οι οποίοι έβρισκαν την παρακολούθηση μιας ταινίας ως το ιδανικό ραντεβού, καθώς τα χρόνια εκείνα ήταν δύσκολο για ένα νεαρό ζευγάρι να έχει τον δικό του προσωπικό χώρο και εκεί φυσικά, ήταν προστατευμένοι από τα αδιάκριτα βλέμματα του κόσμου.
Ανεξίτηλη θα παραμείνει σε πολλούς αυτή η εποχή καθώς αποτέλεσε σημαντική παράμετρο για τις εξελίξεις που θα ακολουθούσαν σε τεχνολογικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο.