Του Γιάννη Σταματάκη, σπουδαστής Αθλητικής Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης
Ο Βασίλης Χατζηπαναγής αποτελεί μία από τις εμβληματικότερες μορφές στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο «Νουρέγιεφ», όπως ήταν το ψευδώνυμο του, πραγματοποίησε μία σπουδαία καριέρα, κυρίως με τη φανέλα του Ηρακλή , αποτελώντας, κατά γενική ομολογία, έναν από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν στην Ελλάδα και έναν από τους καλύτερους σε όλων τον κόσμο.
Η γέννηση του, η παιδική του ηλικία, τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα και το…Σχολείο!
Ο Βασίλης Χατζηπαναγής γεννήθηκε στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν, στις 26 Οκτωβρίου 1954. Η ζωή της οικογένειας του, δεν ήταν εύκολη στην Τασκένδη. Υπήρχε πολύ πείνα και φτώχεια, όπως μάλιστα είχε αναφέρει και η ίδια του η μητέρα. Παρά τις αντίξοες συνθήκες που υπήρχαν τότε, ο Βασίλης έβρισκε παρηγοριά στο να παίζει ποδόσφαιρο στην γειτονιά του. Από τότε που θυμάται τον εαυτό του, έχει πει χαρακτηριστικά, κλωτσούσε μία μπάλα.
Τότε στην Σοβιετική Ένωση, διοργανώνονταν το πρωτάθλημα της «δερμάτινης μπάλας». Οι γειτονιές έφτιαχναν ομάδες και αγωνιζόντουσαν μεταξύ τους. Η πρωταθλήτρια Τασκένδης, έπαιζε με τις άλλες πρώτες ομάδες της Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν και στη συνέχεια η πρωταθλήτρια πήγαινε στην Μόσχα, όπου έπαιζε τον τελικό της δερμάτινης μπάλας. Με την ομάδα του τότε, είχε φτάσει δύο φορές στον τελικό και επειδή ξεχώριζε σαν την μύγα με στο γάλα, τον έστειλαν σε μία κατασκήνωση στον Καύκασο.
Εκεί πήγαιναν οι άριστοι μαθητές, όμως ο Χατζηπαναγής πήγε, γιατί ήταν άριστος στην μπάλα. Όπως ήταν φυσικό, δημιούργησε και εκεί την δική του ομάδα και φυσικά έβγαιναν συνεχώς πρώτοι. Όσον αφορά το σχολείο, ο Βασίλης ήταν μεγάλο πειραχτήρι. Όπως έχει αναφέρει και ο ίδιος, έκανε πολλές πλάκες την ώρα του μαθήματος, έβαζε μάλιστα και πινέζες στις καρέκλες τον συμμαθητών του, παρόλα αυτά κατάφερνε να ξεφεύγει τον δάσκαλο με την βέργα, καθότι ήταν πολύ ευέλικτος και γρήγορος. Τα αγαπημένα του μαθήματα ήταν η γεωγραφία, η ιστορία και φυσικά η γυμναστική.
Η πρώτη του εμφάνιση σε ανδρική ομάδα και η φυγή στην Ελλάδα και τον Ηρακλή
Το 1972 ο προπονητής της Παχτακόρ, είδε τα κατορθώματα του Βασίλη και εντυπωσιάστηκε. Τον πήρε λοιπόν σε ηλικία 17 χρονών από την Δυναμό Τασκένδης που αγωνιζόταν, και τον έβαλε να αγωνίζεται στο πρωτάθλημα ανδρών, της Α’ εθνικής της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Ο «Νουρέγιεφ» σε 96 συμμετοχές με την Παχτακόρ, πέτυχε 22 τέρματα. Τρία χρόνια αργότερα και πιο συγκεκριμένα το 1975, ο Χατζηπαναγής αποφάσισε να φύγει από την Τασκένδη και να έρθει στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στην Θεσσαλονίκη για λογαριασμό του Ηρακλή. Όταν κατέφθασε στο αεροδρόμιο, η υποδοχή από τους Έλληνες ήταν απίστευτη.
Ούτε ο ίδιος δεν το περίμενε ότι θα εισέπραττε τόση αγάπη. Μετά όμως, απογοητεύτηκε, καθώς τα γήπεδα ήταν ξερά και δεν μπορούσε να παίξει. Στη Τασκένδη και στην Μόσχα, είχε συνηθίσει να αγωνίζεται στο γκαζόν. Επίσης έχει πει αρκετές φορές, ότι το να έρθει στην Ελλάδα ήταν μεγάλο λάθος, διότι αφενός θα μπορούσε να έχει αγωνιστεί σε μία μεγάλη ευρωπαϊκή ομάδα και αφετέρου, όλες οι ομάδες στην Ελλάδα του έκλεισαν την πόρτα, εκτός του Ηρακλή. Επιπλέον, έχει μεγάλη πικρία, επειδή δεν έχει αγωνιστεί στην εθνική και πολλοί είναι αυτοί που λένε, ότι εάν αγωνιζόταν σε μία Αθηναϊκή ομάδα, θα μπορούσε να αγωνιστεί και με το εθνόσημο.
Μικτή Κόσμου
Το 1984 κλήθηκε και αγωνίστηκε στην Μικτή Κόσμου εναντίον της αμερικανικής ομάδας, Νιου Γιορκ Κόσμος, σε φιλανθρωπικό αγώνα που έγινε στις 22 Ιουλίου 1984 στο Νιού Τζέρσει, στο στάδιο «Τζάιαντς», ενώπιον 40.000 θεατών. Συμπαίκτες του, ήταν μεγάλοι θρύλοι του ποδοσφαίρου όπως είναι ο Κέβιν Κίγκαν, Φράντς Μπεκενμπάουερ και φυσικά ο Θωμάς Μαύρος. Η ομάδα του Χατζηπαναγή κατάφερε να κερδίσει με σκορ 3-1.
Εκείνος, πέρασε ως αλλαγή στο 65ο λεπτό, όπου με τις ενέργειές του, συνάρπασε όλους όσους βρίσκονταν στο γήπεδο. Ο θρύλος της ΑΕΚ, Θωμάς Μαύρος, μετά το τέλος του παιχνιδιού, είπε τα εξής λόγια για τον Βασίλη Χατζηπαναγή: «Ήταν ένας παίχτης που με την μπάλα στα πόδια ήταν άφταστος. Βιρτουόζος, δεξιοτέχνης, με φοβερές εμπνεύσεις που δεν υπάρχουν στο σημερινό ποδόσφαιρο. Ένας παίκτης που έκανε πολύ κόσμο να πηγαίνει στο γήπεδο για να τον παρακολουθήσει, χωρίς να είναι Ηρακλής. Πήγαινε μόνο και μόνο για να τον δει να ντριμπλάρει και να τον δει να μιλάει της μπάλας».
Διακρίσεις, εμφανίσεις και… γκολ!
Ο Βασίλης Χατζηπαναγής σε 377 συμμετοχές με Δυναμό Τασκένδης, Παχτακόρ και Ηρακλή έχει 84 τέρματα. Οι διακρίσεις για αυτόν τον τεράστιο ποδοσφαιριστή δυστυχώς δεν ήταν πολλές. Έχει 1 Βαλκανικό κύπελλο το 1985, ένα κύπελλο Ελλάδος το 1976 και έχει βγει ο κορυφαίος Έλληνας ποδοσφαιριστής τα τελευταία 50 χρόνια, από την ΕΠΟ το 2003.
Ο τελευταίος επίσημος αγώνας του…
Την τελευταία του επίσημη εμφάνιση την κατέγραψε με τον Ηρακλή, στις 26 Οκτωβρίου 1990, την ημέρα των 36ων γενεθλίων του, στον αγώνα για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ με την Βαλένθια. Όσο κι αν ακούγεται παράξενο αυτή ήταν η μοναδική συμμετοχή του Χατζηπαναγή σε αγώνα ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Σήμερα, ο «Νουρέγιεφ» εργάζεται ως εκπαιδευτής ποδοσφαίρου σε παιδιά μικρής ηλικίας.
