Της Χριστίνας Μαστρογιαννάκη, σπουδάστρια Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης
Σύνηθες φαινόμενο για την σημερινή εποχή αποτελεί η άσκηση του πνεύματος και των ενεργειακών πεδίων του σώματος Ο διαλογισμός είναι η μορφή μιας πρακτική εξάσκησης που επιτυγχάνεται με τη βαθιά χαλάρωση την απομάκρυνση κάθε σκέψης και εξωτερικών ερεθισμάτων από το υποσυνείδητο. Η Διεθνής Ημέρα Γιόγκα καθιερώθηκε το 2015 και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Ιουνίου.
Η επιλογή της συγκεκριμένης ημερομηνίας έγινε διότι λόγω του θερινού ηλιοστασίου η 21η Ιουνίου είναι η μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου. Με πρωτοβουλία του Ινδού πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι, ο οποίος υπέβαλε σχετικό αίτημα στις 27 Σεπτεμβρίου 2014 προς τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ καθιέρωσε την 21η Ιουνίου κάθε χρόνου ως Διεθνή Ημέρα Γιόγκα (International Yoga Day).
Ο Ινδός πρωθυπουργός υποστήριξε ενώπιον της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ: «Η γιόγκα είναι ένα ανεκτίμητο δώρο της αρχαίας παράδοσής μας. Δεν πρόκειται για άσκηση, είναι μία διαδρομή, μέσα από την οποία τα άτομα μπορούν να ανακαλύψουν την αίσθηση του ενότητας με τη φύση. Ενσαρκώνει την ενότητα του σώματος και του νου, της σκέψης και της δράσης, της αυτοσυγκράτησης και της εκπλήρωσης, της αρμονίας του ανθρώπου με τη φύση. Σε γενικές γραμμές, είναι μια ολιστική προσέγγιση για την υγεία και την ευημερία. Η γιόγκα μας βοηθά να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας και μέσω αυτής της αλλαγής να συνδιαλαγούμε με την κλιματική αλλαγή».
Πως η ορθόδοξη πίστη αντιλαμβάνεται την γιόγκα Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος με ανακοίνωσή της (16 Ιουνίου 2015) χαρακτηρίζει απολύτως ασυμβίβαστη με την ορθόδοξη χριστιανική πίστη τη γιόγκα. Η γιόγκα σύμφωνα με την ορθοδοξία αποτελεί θεμελιώδες κεφάλαιο της θρησκείας του Ινδουισμού ενώ έχει ποικιλομορφία σχολών, κλάδων, εφαρμογών και τάσεων και τονίζει πως δεν αποτελεί «είδος γυμναστικής».
«Ως εκ τούτου», συνεχίζει η Ιερά Σύνοδος, «η γιόγκα τυγχάνει απολύτως ασυμβίβαστη με την Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη μας και δ εν έχει καμία θέση στη ζωή των Χριστιανών». Για τον δυτικό κόσμο η γιόγκα αρχικά παρουσιάστηκε σαν ένα είδος “γυμναστικής”, σαν μέθοδος ψυχικής χαλάρωσης. Η διαφορά της με την γνωστή γυμναστική είναι στο γεγονός ότι το σώμα μένει ακίνητο ενώ καθ΄όλη αυτή τη διάρκεια και προπονείται το πνεύμα.
Αρκετές από τις ασκήσεις της γιόγκα παρουσιάζουν αυτές καθαυτές ορισμένα θετικά αποτελέσματα πάνω σε μερικά άτομα – πράγμα που, άλλωστε, συμβαίνει και με ασκήσεις άλλων συστημάτων. Οι πρακτικές αυτές σύμφωνα με την χριστιανική πίστη τοποθετούνται σε ένα πλαίσιο ινδουιστικών αντιλήψεων που αποσκοπούν στην ανέλιξη της σωματικής ευεξίας.
Σημειώνεται πως η θρησκεία μας τονίζει πως οι ασκήσεις αυτές χαλάρωσης είναι στενά συνδεδεμένες με τον “διαλογισμό” και εμπειρίες , που βρίσκονται φορτισμένα με ινδουιστικές φιλοσοφικό – θρησκευτικές θεωρίες και αξιώματα, κυρίως με τη διδασκαλία περί μετενσαρκώσεως. Και για να γίνουμε περισσότερο παραστατικοί: όπως οι γονυκλισίες (οι «μετάνοιες» της μοναχικής μας παραδόσεως) δεν είναι απλές κινήσεις του σώματος, αλλά έχουν σχέση με ένα γενικότερο πιστεύω και εκφράζουν μια συγκεκριμένη διάθεση και τάση ψυχής, αποβλέποντας σε πνευματικούς σκοπούς, κατά παρόμοιο τρόπο – τηρουμένων, βεβαίως, πάντοτε των αναλογιών – οι συνθετότερες ασκήσεις της γιόγκα έχουν συνάρτηση με ινδουιστικές παραστάσεις και σκοπεύουν τελικά σε πνευματικές θρησκευτικές εμπειρίες.