Του Χάρη Μυρτάκη, σπουδαστής Αθλητικής Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης
Κάθε νέα ημέρα, μια νέα τραγωδία και μια νέα ιστορία. Η κατάσταση έχει ξεφύγει εκτός ελέγχου, δεν υπάρχει καμία ασφάλεια και καμία ανοχή, δεν υπάρχει κανένας που να αναλαμβάνει ευθύνες και χάνονται συνεχώς ζωές.
Από ποιο να σημείο να το πιάσουμε;
Από πλημμύρες, από πυρκαγιές, από σεισμούς, από εκτροχιασμούς τρένων, από δολοφονίες χωρίς έλεος, πραγματικά από όπου και αν ξεκινήσει κάποιος να σκέφτεται δεν θα σταματήσει για πολλές ώρες. Έχει χαθεί η ανθρωπιά, η ενσυναίσθηση, η ανάληψη ευθυνών και δεν γνωρίζει κανείς πλέον που και πως μπορεί να νιώθει ασφαλής…
Η αφορμή του συγκεκριμένου άρθρου σαφώς και είναι ο θάνατος του 36χρονου Αντώνη που μόνο ατύχημα δεν ήταν. Ένας άνθρωπος που είχε την εξουσία εκείνη την στιγμή στο συγκεκριμένο κομμάτι του πλοίου αποφάσισε να σπρώξει έναν άλλο άνθρωπο είτε επειδή ένιωθε ότι εκείνος μπορεί να κάνει ότι θέλει, είτε επειδή δεν τον σεβάστηκε διότι είχε μια διαφορετικότητα και αυτό είναι το πιο τραγικό από όλα.
Και όλοι γνωρίζουν ότι αν δεν υπήρχαν τα κινητά και οι σωστοί πολίτες στο καράβι το θέμα θα είχε την ίδια κατάληξη με όσα γεγονότα δεν είχαν αποδείξεις τέτοιου είδους… Πέρα από αυτό κάποιοι που αυτοαποκαλούνται δημοσιογράφοι ονόματα δεν χρειάζεται να αναφερθούν, στάθηκαν στο γιατί ο Αντώνης προσπάθησε να μπει στο πλοίο καθώς και άλλοι είπαν ότι προτιμότερο ήταν να τον δείρουν από αυτό που εντέλει συνέβη. Απόψεις με ανθρώπινη ευαισθησία και πάνω από όλα με δημοκρατική αντίληψη…
Ο κόσμος διχάζεται για ομάδες, τηλεοπτικά σόου, κόμματα και δεν ενώνεται για το πιο βασικό πράγμα: Την ποιότητα ζωής του και την όσο πιο ασφαλή καθημερινή ύπαρξη του. Περίπου έναν μήνα πριν, έκαναν παρέλαση 150 Κροάτες με την ευλογία οπαδών εγχώριας ομάδας και την εγκληματική αμέλεια της αστυνομίας και του κράτους, πήγαν σε μια περιοχή και συμμετείχαν σε μια δολοφονία αν δεν την έπραξαν οι ίδιοι και το πιο τραγικό είναι ότι δεν υπάρχει καν ως θέμα τούτη την ώρα. Συνεχώς κάτι συμβαίνει και ο κόσμος προσανατολίζεται σε κάτι πιο τραγικό που έρχεται κάθε ξημέρωμα!
Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξος ως νέος άνθρωπος αλλά βλέπω ότι τα πράγματα γίνονται όλο και χειρότερα. Όσο αισιόδοξος και αν είναι κάποιος δεν νομίζω ότι με αυτήν την ροή συμβάντων που παρακολουθούμε, μπορεί να νιώθει ήσυχος και ασφαλής. Οι άνθρωποι βγάζουν εγκληματικά ένστικτα, το κράτος αδιαφορεί για τα πάντα και οι πολίτες ζουν την παράνοια της καθημερινότητας…
Ο πρωθυπουργός είχε παρουσιάσει την Ελλάδα 2.0 και προεκλογικά υποσχέθηκε την επιστροφή στην κανονικότητα, δικαιώνεται από ότι φαίνεται…
