Ο Παναγιώτης Παράσχου είναι κωφός χορευτής που γεννήθηκε στη Λάρισα και μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη.
Από όταν ήταν 7 χρόνων παρακολουθούσε την αδερφή του να χορεύει και είχε αποφασίσει ότι θέλει ν’ ασχοληθεί με τον χορό.
Οι γονείς του ήθελαν να γίνει δάσκαλος αλλά παρόλ’ αυτά δέχτηκαν τον χορό ως την κύρια απασχόληση του.
Κατά τη διάρκεια φοίτησης του στη σχολή κωφών Πανοράματος, τους είχαν επισκεφθεί ομάδα χοροθεάτρου από την Αγγλία και του είπαν πως πρέπει να μελετήσει περαιτέρω τον χορό.
Στα είκοσι τέσσερα του αποφασίζει να δώσει εξετάσεις και να μπει στη Κρατική σχολή ορχηστρικής τέχνης Αθηνών. Σε αυτό το βήμα δεν είχε την υποστήριξη των γονιών του ενώ στη σχολή ένοιωθε μοναξιά και δεν υπήρχε επικοινωνία μεταξύ συμμαθητών.
Φοίτησε στη Κρατική σχολή τρία χρόνια και μετεκπαιδεύτηκε στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Σ’ αυτήν τη σχολή, συμμαθητής του, μετέφραζε τα λόγια των δασκάλων στην νοηματική ώστε να υπάρχει επιθυμητή επικοινωνία. Όμως αναγκαζόταν να μιλήσει με τα χείλη καθώς κάποιες δασκάλες χορού δεν τον καταλάβαιναν.
Πρότυπα του είναι ο Michael Dameski και ο Lex Ishimoto νικητές του “So you think you can dance” της Αυστρίας και της Αμερικής.
Λέει πως χορεύει με την καρδιά του, αν δεν έχει μπάσο ένα κομμάτι δε το καταλαβαίνει και πως για μία χορογραφία του είναι πιο εύκολο να αποτυπώσει πρώτα τα βήματα με βάση την ένταση της μουσικής.
Τέλος το 2020, συμμετείχε στο UMERA (στα λατινικά σημαίνει σκιά) και μιλάει για το άλλο μας μισό το οποίο ψάχνουμε στα σκοτάδια όπως ο Πάνος έψαχνε την επικοινωνία σε ένα πλαίσιο που δε τον καταλάβαιναν. Κλείνοντας, όλη η ζωή και η τέχνη του Παναγιώτη Παράσχου, αποτυπώνεται με τον καλύτερο τρόπο στην παρακάτω μαντινάδα:
“Ζωγράφισε μου εις τη γη
με του χορού τα ζάλα
αυτά που λέει η ψυχή
τα λόγια τα μεγάλα!”.
Πηγή φωτογραφίας: ellada24.gr