Του Γιώργου Τσουντάνη, σπουδαστής Αθλητικής Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης
Ήταν το 1945, μόλις είχε τελειώσει ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος, ο μεγαλύτερος που βίωσε ποτέ η ανθρωπότητα. Οι νεκροί από τον πόλεμο αυτό ανέρχονταν στους 85.000.000 αλλά πλέον μπαίναμε σε μία νέα, ταραχώδη εποχή που θα διαρκούσε 46 ολόκληρα χρόνια. Το όνομα αυτής: Ψυχρός Πόλεμος!
Από τη μία πλευρά, είχαμε την Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικων Δημοκρατιών, η οποία είχε εδραιώσει την κυριαρχία της στο Ανατολικό «μπλόκ» και προερχόταν από την θριαμβευτική επικράτηση εναντίον της ναζιστικής Γερμανίας που ολοκληρώθηκε με την είσοδό της στο Βερολίνο και το οριστικό τέλος του βάρβαρου αυτού καθεστώτος.
Από την άλλη, είχαμε τις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τις ρίψεις των δύο πυρηνικών βομβών σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι, έδωσαν οριστικό τέλος στον πιο αιματηρό πόλεμο της ιστορίας, εδραιώνοντας και αυτές με τη σειρά τους την κυριαρχία τους στο παγκόσμιο στερέωμα.
Παρόλα αυτά, οι δύο αυτές υπερδυνάμεις αν και βρέθηκαν αμφότερες στην πλευρά των νικητών της ιστορίας, τις χώριζαν μεγάλες ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές, πράγμα που τις ανάγκασε να προχωρήσουν σε μια μεγάλη κόντρα εξοπλισμών και όπλων που χώρισε τον πλανήτη στα δύο και έφτασε μέχρι και το διάστημα!
Οι ΗΠΑ είχαν ήδη πυρηνικά όπλα και τα είχαν χρησιμοποιήσει στο πεδίο των μαχών με μεγάλη αποτελεσματικότητα και αυτό είχε ως αποτέλεσμα, η ΕΣΣΔ να ξεκινήσει να παράγει τα δικά της και έτσι, το 1949 απέκτησε την πρώτη της πυρηνική βόμβα. Υπήρξαν πάρα πολλές πυρηνικές δοκιμές από αμφότερες τις υπερδυνάμεις στις δεκαετίες του 50 και του 60 και η κρίση έφθασε στο αποκορύφωμά της, τον Οκτώβριο του 1962 όταν και η Σοβιετική Ένωση έστειλε πυρηνικούς, βαλλιστικούς πυραύλους της στην Κούβα για την προστασία του καθεστώτος του Φιντέλ Κάστρο από Αμερικανική εισβολή που σχεδιαζόταν και ήταν γνωστή ως «Operation Moongoose».
Οι δύο υπερδυνάμεις παρότι δεν είχαν κάποια σύγκρουση μεταξύ τους, είχαν ανοικτά πολλά περιφερειακά μέτωπα σε αρκετές χώρες στο διάστημα του Ψυχρού Πολέμου, προσπαθώντας να διευρύνουν την κυριαρχία τους και στον υπόλοιπο κόσμο.
Ένα από τα πιο γνωστά και αιματηρά γεγονότα, ήταν ο πόλεμος στο Βιετνάμ που διήρκεσε 14 χρόνια (1959-1973) και είχε ως αποτέλεσμα οι ΗΠΑ να γνωρίσουν μια μεγάλη ήττα από τις δυνάμεις των Βιετκόνγκ και να έχουν πολλές απώλειες στο πεδίο των μαχών. Από πλευράς ΕΣΣΔ, είχαμε τον πόλεμο στο Αφγανιστάν όπου κράτησε 9 χρόνια (1979-1988) και έχει ονομαστεί ως «το Βιετνάμ των Ρώσων» καθώς, είχαν πολλές απώλειες και αποχώρησαν χωρίς κανένα όφελος από τον πόλεμο αυτόν.
Όμως, η μεγαλύτερη κόντρα που είχαν οι δύο υπερδυνάμεις ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1957 και έγινε γνωστή ως «Ο Αγώνας του Διαστήματος». Η επιτυχημένη εκτόξευση του «Σπούτνικ 1» σε τροχιά γύρω από τη Γη και φυσικά, η αποστολή του πρώτου ανθρώπου σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι, του αείμνηστου Γιούρι Γκαγκάριν, στις 12 Απριλίου του 196, ήταν πρωτιές της ΕΣΣΔ στην κόντρα για την επικράτηση στο χώρο του διαστήματος και ισχυρά «χαστούκια» για την Αμερική που έπρεπε να αντιδράσει.
Έτσι λοιπόν, τον Ιούλιο του 1969, οι ΗΠΑ στέλνουν το επανδρωμένο διαστημόπλοιο «Apollo 11» στη Σελήνη, με στόχο να γίνουν η πρώτη χώρα που θα στείλει άνθρωπο στον δορυφόρο της Γης. Η αποστολή στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία και επισκίασε όλες τις προηγούμενες «νίκες» της ΕΣΣΔ στον «Αγώνα του Διαστήματος».
Ο Ψυχρός Πόλεμος τελείωσε οριστικά στις 25 Δεκεμβρίου του 1991 με τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Η περίοδος αυτή, ήταν επιζήμια και για τις δύο υπερδυνάμεις καθώς, οι ΗΠΑ είχαν σύνολο πολεμικών δαπανών, τα 8 τρισεκατομμύρια δολάρια και η ΕΣΣΔ ένα ποσό ακόμη μεγαλύτερο που δεν μπορούμε να υπολογίσουμε ακριβώς.
Είχε όμως και ένα θετικό αντίκτυπο καθώς, τα διαστημικά προγράμματα συνέχισαν και συνεχίζουν να αναπτύσσονται αρκετά χρόνια μετά το τέλος της ταραχώδους αυτής περιόδου, έχοντας ως αποτέλεσμα, να μπαίνουν νέοι στόχοι εξερεύνησης του διαστήματος που θα οδηγήσουν σε ανακάλυψη νέων πλανητών.