Της Ηλιάνας Ατσαλάκη σπουδάστρια Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης
Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, στις 8 Μαρτίου μιλήσαμε με την καλλιτέχνιδα Στέλλα Σειραγάκη, τόσο για την ίδια όσο και για την θέση της γυναίκας σήμερα.
Η Στέλλα Σειραγάκη κατάγεται από το χωριό Μυξόρρουμα Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου Κρήτης. Σπούδασε βυζαντινή μουσική και έπειτα ταξίδεψε την κρητική μουσική ως τα πέρατα της γης και μέσα από συνεργασίες της με καλλιτέχνες όπως τον Λουδοβίκο των Ανωγείων αλλά και τους αδερφούς Βερδινάκη κατάφερε να διαδοθεί η κρητική μουσική παράδοση.
Για την ίδια, οι έννοιες φύση, ζωή, δύναμη, αγάπη και αλληλεγγύη που είναι γένους θηλυκού συνυπάρχουν σε μία γυναικεία παρουσία. Η γυναίκα, αναφέρει πως πρέπει να είναι σύμβολο ενότητας και αγάπης. Χαρακτηριστικά τονίζει: «Η γυναίκα γεννά και μέσω της γυναίκας η ανθρωπότητα υφίσταται και μεγαλώνει».
Η Στέλλα, θαυμάζει τις γυναίκες που παλεύουν για να είναι σε αρμονία η καθημερινότητα τους, τις μητέρες, αυτές που κάνουν καριέρα, τις επαγγελματίες…
Στην οικογένεια της δεν υπήρχε κάποια γυναικεία παρουσία που να την ενέπνευσε ν’ ασχοληθεί με το τραγούδι ενώ τραγουδάει ερασιτεχνικά αφού δεν είχε στο νου της να το κάνει ως επάγγελμα. Έχουμε πολύ καλές γυναικείες φωνές στην Ελλάδα και στην Κρήτη, σημειώνει.
Ερμηνεύει ριζίτικα τραγούδια και τα θεωρεί ως την έκφραση του λαού, με αυτά εκφραζόμαστε… πενθούμε, χαιρόμαστε, εκφράζουμε τον πόλεμο, την αγάπη… και γι αυτό πρέπει να τα τιμούμε και να τα διαδίδουμε. Δεν θεωρεί πως το ριζίτικο πρέπει να είναι μόνο τραγουδημένο από άνδρες αλλά πρέπει να το τραγουδούν και οι γυναίκες αφού αποτελεί την βαθιά μας παράδοση!
Ούσα εργαζόμενη σε μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων, τα μηνύματα που παίρνει από την τρίτη ηλικία είναι πως κανείς μπορεί να είναι χαρούμενος με τα απλά, με ένα απλό χάδι , με μία παρέα, με μία συζήτηση και αυτό το καταλαβαίνει μόνο όποιος βρεθεί σε αυτή τη θέση αλλά και οι οικείοι τους που η Στέλλα τους ευχαριστεί θερμά που εμπιστεύονται στην μονάδα και στα χέρια των εργαζομένων τους γονείς τους.
Τέλος, μας αναφέρει πως η θέση της γυναίκας ναι μεν μπορεί να είναι καλύτερη σήμερα απ’ ότι ήταν πριν 20-30 χρόνια αλλά είμαστε μία κοινωνία με βαθιά ριζωμένη την ανδροκρατία. Δεν ξεχωρίζει την γυναικοκτονία από την ανδροκτονία αλλά όλα είναι κακοποίηση ανθρώπου. Το μήνυμα που δίνει, είναι πως οι γυναίκες δε θα πρέπει να αφήνουν την καταπάτηση της αξιοπρέπειας τους να συμβαίνει, να απομακρύνονται και να απευθύνονται σε ειδικούς. Οι θύτες αναφέρει πως είναι το πρόβλημα όχι τα θύματα…