Των Εύας Λαμπρινού και Γιώργου Μανιού, σπουδαστές Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης
Στην Βασιλική Αγίου Μάρκου στο Ηράκλειο Κρήτης φιλοξενήθηκε η ξεχωριστή έκθεση φωτογραφίας του Στέφανου Πατεράκη με τίτλο «Συνύπαρξη».
Μία αξιοθαύμαστη συλλογή φωτογραφιών οι οποίες απεικονίζουν την καθημερινότητα ατόμων με ειδικές ανάγκες και κινητικές δυσκολίες οι οποίες όμως δεν έχουν σταθεί εμπόδιο στην υλοποίηση των ονείρων τους, καθώς με θάρρος και κουράγιο έδειξαν στον κόσμο πως δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να μην κάνουμε αυτό που αγαπάμε.
Οι σπουδαστές του τομέα Δημοσιογραφίας βρέθηκαν στην εξαιρετική έκθεση όπου και μίλησαν με τον κ. Πατεράκη, ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε: «Ζήτησα κι από άλλα άτομα να φωτογραφηθούν, να εκτεθούν, αρνήθηκαν. Στην πρεμιέρα της έκθεσης, αυτά τα άτομα ήρθαν και προτείνουν στη “Συνύπαρξη 2” να τον συμπεριλάβω».
Ο τίτλος της έκθεσης δυναμικός όσο και το περιεχόμενο της: «Συνύπαρξη» με τη δυσκολία, «Συνύπαρξη» με τα άτομα αυτά. Η διαφορετικότητα είναι όμορφη, άμα δεν την κοιτάμε σαν διαχωρισμό.
«Συνάνθρωποί μας που δεν χρειάζονται τη λύπηση μας, αλλά το σεβασμό μας. Πώς προσεγγίζεις εκείνους που είναι αφανείς στο περιθώριο; Με ευγένεια και σεβασμό», ανέφερε ο κ. Πατεράκης.
Ο Στέφανος Πατεράκης κατάγεται από το Ηράκλειο Κρήτης, όπου ζει και εργάζεται ως καθηγητής φυσικοθεραπείας. Μετά από χρόνια εμπειρίας στο χώρο αυτό, αποφάσισε να συνδυάσει την ειδικότητά του ως φυσικοθεραπευτής με το ταλέντο του στη φωτογραφία, ώστε να αποδώσει στο κοινό του μία πραγματικότητα που συχνά ξεχνάμε ότι υπάρχει.
Μιλώντας για τη δουλειά του και πόσο αυτή τον επηρέασε στη δίκη του… συνύπαρξη με τα άτομα με αναπηρία, υπογράμμισε: «Η δουλειά ως φυσικοθεραπευτής είναι υπέροχη δουλειά. Απαλλάσσεις τον πόνο. Δούλευα πολλά χρόνια ως φυσικοθεραπευτής και νόμιζα ότι γνωρίζω τα πάντα από αναπηρία. Ήμουν πολύ γελασμένος.
Για την αναπηρία έμαθα όταν συναναστράφηκα μαζί τους στο δρόμο. Περίεργα βλέμματα λύπησης, αν φτάσουν στο σημείο αυτό, επειδή μερικές φορές είναι πιο εύκολο να επιλέξεις να κλειστείς στο σπίτι σου»
Η Κωστούλα Ασμαργιανάκη έφυγε πριν από δύο μήνες από τη ζωή από μία πάθηση, την μυοπάθεια. Σε αυτήν είναι αφιερωμένη η έκθεση. Μέχρι και που έφυγε, κουνούσε μόνο το μικρό της δάχτυλο. Παρόλα αυτά ήταν πρόεδρος του Αθλητικού Σωματείου Κινητικά Αναπήρων (ΑΣΚΑ) Ηρακλείου, μιλούσε με ομάδες, παίκτες, χορηγούς χωρίς να την εμποδίσει η κατάσταση της. Δυστυχώς, δεν τα κατάφερε.
Μία έκθεση γεμάτη συναισθήματα, γνώση, ελπίδα γεμάτη μηνύματα με αρκετούς αποστολείς και ακόμα περισσότερους αποδέκτες…