Του Χάρη Μυρτάκη, σπουδαστής Αθλητικής Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης
Ένας χρόνος συμπληρώθηκε πριν λίγο καιρό από την μέρα που δολοφονήθηκε ο Άλκης Καμπανός. Το τελευταίο μεγάλο θύμα της βίας και του χουλιγκανισμού που μαστίζουν το ελληνικό ποδόσφαιρο…
Σκηνές και καταστάσεις οπαδικής βίας «σκοτώνουν» τον αθλητισμό και ειδικά το ποδόσφαιρο και αυτό έχει προέκταση με το φίλαθλο κοινό πλέον που μέρα με την μέρα γίνεται και πιο βίαιο…
Το ποδόσφαιρο ανέκαθεν, έκανε το κοινό να παθιάζεται και να «ζει» μαζί του, όμως αυτό σε πλαίσια αγάπης και σεβασμού ως επί το πλείστον. Και δεν είναι θέμα εποχών καθώς πάντα υπήρχαν συμπεριφορές που δεν ήταν στα πλαίσια του αθλητικού ιδεώδους, όμως όλα είναι αναλογικά και έτσι λοιπόν ανάλογα με τα μέσα της κάθε εποχής, είχαμε και έχουμε διαφορετικές συμπεριφορές που δεν τιμούν κανέναν.
Τα πάντα ξεκινούν από την παιδεία που έχει ένας άνθρωπος, από τον τρόπο τον οποίο μεγαλώνει, τις συνθήκες που βιώνει και σίγουρα τα ερεθίσματα και τα ινδάλματα που έχει. Η παιδεία σε έναν άνθρωπο, δεν είναι απαραίτητα η μόρφωση που λαμβάνει από το σχολείο, αλλά τα ερεθίσματα και τα διδάγματα των δικών του ανθρώπων.
Τα τελευταία χρόνια το κακό έχει παραγίνει, με την πολιτεία να μένει αμέτοχη ουσιαστικά, καθώς μπορεί να σταματήσει το κακό, όμως κάθε φορά που συμβαίνει κάτι καινούργιο στα λόγια μένει. Ακόμα περνούν φωτοβολίδες, αιχμηρά αντικείμενα μέσα στα γήπεδα καθώς και οι «γνωστοί άγνωστοι» που αλωνίζουν, χωρίς έλεγχο και με την «ευλογία» των ομάδων…
Παρακάτω θα δούμε περιστατικά βίας εντός και εκτός γηπέδων…
Περιστατικά βίας εντός και εκτός γηπέδων
Την τελευταία 25ετία τα περιστατικά βίας χρόνο με τον χρόνο αυξάνονται με ραγδαίους ρυθμούς, έχοντας προκαλέσει τραυματισμούς, εκφοβισμούς και δυστυχώς δολοφονίες…
Η θλιβερή νύχτα της Λεωφόρου
Ένα από τα πρώτα γεγονότα που σοκάρισε τον αθλητικό κόσμο, ήταν ο ξυλοδαρμός του διαιτητή Ευθυμιάδη, καθώς μετά την λήξη του ντέρμπι των αιωνίων την σεζόν 2001-02 (ο αγώνας έληξε ισόπαλος με σκορ 1-1, με καταλογισμό πέναλτι στις καθυστερήσεις του αγώνα υπέρ του Ολυμπιακού) οι οπαδοί δεν έμειναν στο γιουχάρισμα και τις βωμολοχίες, καθώς μπήκαν μέσα στον αγωνιστικό χώρο και ξυλοκόπησαν τον διαιτητή (μέσα σε αυτούς και άνθρωποι της ομάδας του Παναθηναϊκού).
Το απίστευτο όμως της υπόθεσης είναι, ότι υπήρχαν γύρω του αστυνομικοί και δεν τον προστάτεψαν. Ο διαιτητής έφυγε αιμόφυρτος από τον αγωνιστικό χώρο και δυστυχώς έτσι γράφτηκε ακόμη μια κατάμαυρη σελίδα για το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Θα ήθελα να σταθώ σε κάτι ακόμα. Αν η αστυνομία αφήνει τους οπαδούς να μπαίνουν στον αγωνιστικό χώρο και δεν μπορεί να προστατέψει τους ανθρώπους που βρίσκονται μέσα, ποιός είναι ο ρόλος της; Μπορούμε να νιώθουμε ασφαλείς;
Η ζούγκλα της Ριζούπολης
Τον Μάιο του 2003,σε ένα ματς που από πολλούς χαρακτηρίστηκε ο αγώνας του αιώνα, καθώς ήταν ντέρμπι που έκρινε το τίτλο μεταξύ των αιωνίων, μετά από ένα συγκλονιστικό πρωτάθλημα. Ο Παναθηναϊκός πήγαινε με μαξιλαράκι ασφαλείας 3 αποτελεσμάτων και ο Ολυμπιακός έπρεπε να καταφέρει να πάρει νίκη με 3 γκολ διαφορά, που θα του έδινε τον τίτλο. Απο πριν φτάσει η αποστολή του Παναθηναϊκού στην έδρα του Ολυμπιακού, η ατμόσφαιρα μύριζε ‘μπαρούτι’ με τους οπαδούς των 2 ομάδων, να καίνε μαγαζιά και αυτοκίνητα στις γύρω περιοχές.
Όταν λοιπόν η αποστολή του Παναθηναϊκού έφτασε στην Ριζούπολη, οπαδοί του Ολυμπιακού από τις κερκίδες, πετούσαν πέτρες στο πούλμαν της ομάδας του τριφυλλιού, με τους αθλητές να τρέχουν για να μπουν στα αποδυτήρια. Το πρωτοφανές ήταν ότι οι αστυνομικοί έφεραν τα πράγματα της ομάδας, από το πούλμαν στα αποδυτήρια, καθώς κανένας άνθρωπος του Παναθηναϊκού δεν μπορούσε να πλησιάσει το πούλμαν.
Η τηλεοπτική μετάδοση έδειξε και άλλες άσχημες εικόνες, καθώς οι πράσινοι δεν βγήκαν ποτέ για την καθιερωμένη βόλτα στο γήπεδο(με εξαίρεση τον Άγγελο Μπασινά) καθώς και το ότι έκαναν προθέρμανση στο κέντρο του γηπέδου λες και ήταν στην Βαγδάτη…
Ο αγώνας έληξε 3-0,ο Ολυμπιακός κατέκτησε τον τίτλο, με την αστυνομία, τους αρμόδιους της ΕΠΑΕ να φέρουν ευθύνες άλλη μια φορά για ότι συνέβη, καθώς έμειναν απροστάτευτοι αθλητές απέναντι στο οπαδικό μένος των θερμόαιμων…
Δολοφονία Μιχάλη Φιλόπουλου
Ένα άλλο γεγονός σταθμός για εκείνη την δεκαετία, ήταν σαφώς η δολοφονία του 22χρονου Μιχάλη Φιλόπουλου, μετά από συμπλοκή οπαδών στην Παιανία. Ήταν ένα ραντεβού θανάτου που είχαν δώσει, οι οπαδοί των 2 αιωνίων αντιπάλων, με αφορμή ενός γυναικείου αγώνα βόλεϊ μέρες πριν. Οπαδοί με μαχαίρια, σιδερογροθιές, μολότοφ και αεροβόλα είχαν κυριολεκτικά δώσει μάχη στην Λεωφόρο Λαυρίου.
Η αστυνομία σε όλα αυτά απούσα να σημειωθεί για άλλη μια φορά. Ο Φιλόπουλος έπεσε νεκρός από απανωτά χτυπήματα με σίδερο, στο κεφάλι του αλλά και στο σώμα. Όταν έφτασε στο νοσοκομείο ήταν ήδη αργά, με το πόρισμα του ιατροδικαστή να είναι: «Βαριά κρανίο εγκεφαλική κάκωση από θλων αμβλύ όργανο προκληθείσα». Οι κατηγορούμενοι είτε αθωώθηκαν, είτε βγήκαν με τον νόμο Παρασκευοπούλου 16 χρόνια μετά, δείχνοντας για άλλη μια φορά την αδυναμία της πολιτείας να προστατέψει την κοινωνία…
Δολοφονία Κατσούλη
Τον Σεπτέμβριο του 2014,κατά την διάρκεια του αγώνα Ηροδότου και Εθνικού Πειραιώς, ο Κώστας Κατσούλης τραυματίζεται σοβαρά από οπαδούς του Ηροδότου και φεύγει από την ζωή λίγες μέρες μετά, υποκύπτοντας στα τραύματα του. Με βάση τις μαρτυρίες των παρευρισκόμενων, ο Κώστας Κατσούλης δεν προκάλεσε και ουσιαστικά το κίνητρο εκείνων που τον σκότωσαν, ήταν ότι υποστήριζε απλά μια άλλη ομάδα…
Η τοπική αστυνομία αν και δεν της αποδόθηκαν ευθύνες στην πρώτη έκθεση Καραμαλάκη (τότε αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας),ήταν ουσιαστικά απούσα καθώς υπήρχαν μόνο 2 αστυνομικοί στο γήπεδο. Δηλαδή πόσα άτομα ακόμα θα θρηνήσουμε επειδή η αστυνομία δεν είναι σωστή ως προς τα καθήκοντα της…
Πόσο τραγικό σε αυτήν την χώρα να δολοφονούνται άνθρωποι για μια ομάδα, χωρίς λόγο και αιτία οικογένειες να κλαίνε δικούς τους ανθρώπους…
Ένα ντέρμπι που δεν ξεκίνησε ποτέ…
Ένας αγώνας που περίμεναν όλοι να δουν δεν έγινε ποτέ. Τον Νοέμβριο του 2015 Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός ήταν έτοιμοι να αναμετρηθούν στα πλαίσια της 11ης αγωνιστικής για ένα ματς αρκετά σημαντικό βαθμολογικά αλλά και ένα ματς γοήτρου όπως κάθε ντέρμπι. Στην καθιερωμένη αναγνωριστική βόλτα τον παικτών μέσα στο γήπεδο, οπαδοί του Παναθηναϊκού πέταξαν μια φωτοβολίδα, η οποία χτύπησε στο σώμα και πιο συγκεκριμένα στο πόδι του Άλφρεντ Φινμπόγκασον.
Οι παίκτες του Ολυμπιακού γύρισαν στα αποδυτήρια με απόφαση της διοίκησης και έπειτα από διαβουλεύσεις των διαιτητών, ο αγώνας δεν θα ξεκινούσε και στην συνέχεια κατοχυρώθηκε με σκόρ 0-3 υπέρ του Ολυμπιακού. Σωστές αποφάσεις, δεν είναι άλλωστε το πρόβλημα στην βαθμολογία ή στο αποτέλεσμα, όμως εκεί που θα έπρεπε να σταθούμε είναι στο κομμάτι των ανεγκέφαλων.
Οπαδοί οι οποίοι για αρχή πήγαν να κάψουν έναν αθλητή, στην συνέχεια δεν επέτρεψαν να γίνει ένας αγώνας, δείχνοντας ασέβεια πέρα από τις ομάδες και στους φιλάθλους που ήθελαν να το δουν. Άλλη μια βραδιά που διασύρθηκε το ελληνικό ποδόσφαιρο και που σίγουρα θα θέλαμε να την σβήσουμε από την μνήμη μας.
Η μάχη του Βόλου και ο άγριος ξυλοδαρμός στο Καραισκάκης…
Τον Μάιο του 2017 ο τελικός κυπέλλου Ελλάδας επισκιάστηκε, από τα επεισόδια των οπαδών του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ και όχι από το αποτέλεσμα του αγώνα. Στη μνήμη του κόσμου έχει μείνει ως η μάχη του Βόλου, παρά ως η νίκη του ΠΑΟΚ και η κατάκτηση του κυπέλλου. Πριν την έναρξη του αγώνα λοιπόν, εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου στο Πανθεσσαλικό, οι οπαδοί των 2 ομάδων έπαιξαν άγριο ξύλο, με πολλά άτομα να είναι αιμόφυρτα και με όλα αυτά να διαδραματίζονται στην γέφυρα πάνω από το γήπεδο, στις κερκίδες αλλά και στον αγωνιστικό χώρο….
Στυγνή οπαδική βία σε μια κατά τα άλλα γιορτή του ποδοσφαίρου, που σίγουρα θα θέλαμε να ξεχάσουμε. Και δυστυχώς σε αγώνες μεταξύ των ομάδων, που έχουν και οι δύο την υποστήριξη των οπαδών τους, συναντάμε συχνά ανάλογες εικόνες, που αντί να χαίρονται το θέαμα, ακόμα και την αντιπαλότητα, απλώς κοιτούν πως να βλάψουν τον φίλαθλο της αντιπάλου ομάδας…
Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους σε αγώνα της Εθνικής ομάδας, είχαμε άλλο ένα γεγονός που ντρόπιασε το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ένας οπαδός του Παναθηναϊκού πήγε να παρακολουθήσει την Εθνική ομάδα με την φανέλα της ομάδας του, στο στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης (έδρα του Ολυμπιακού). Μερίδα οπαδών του Ολυμπιακού τον ξυλοκοπούσε επί ενάμιση λεπτό, μέχρι που βούτηξε στον αγωνιστικό χώρο για να σωθεί. Θεώρησαν πρόκληση την επιλογή του να φορέσει την φανέλα του αιώνιου αντιπάλου και για αυτό έχω να θέσω δύο ερωτήματα.
Είναι έγκλημα να φοράς την φανέλα της ομάδας σου σε αγώνα της Εθνικής ακόμα και όταν αγωνίζεται στην έδρα του αιώνιου σου αντιπάλου;
Η αστυνομία που βρισκόταν σε όλο αυτό και πως άφησε επί ενάμιση λεπτό έναν άνθρωπο να δέχεται ανελέητο ξύλο;
Τα ερωτήματα μου δεν απαντήθηκαν τότε και ούτε τώρα θα απαντηθούν, καθώς πέρα από την ανυπαρξία της αστυνομίας, δεν έχουμε την παιδεία σαν λαός να κατανοήσουμε, ότι δεν είναι πρόκληση να φοράει κάποιος την φανέλα της ομάδας του, ούτε να είμαστε δίπλα ο ένας στον άλλον. Αυτό πρέπει να συμβαίνει και αυτό είναι η υγεία του αθλητισμού!
Η δολοφονία ενός αθώου παιδιού που απλά ήταν Άρης…
Τελευταίο(και το εύχομαι αυτό)συμβάν που συνέθλιψε την κοινωνία και όχι μόνο το αθλητικό κοινό, ήταν η δολοφονία του Άλκη Καμπανού. Και είναι αρκετά ουτοπικό να μην ξανασυμβεί κάτι, απλά το εύχομαι διότι σαν άνθρωπος κουράστηκα να βλέπω άλλους τριγύρω μου να χάνονται για τις ομάδες που υποστηρίζουν.
Ο Άλκης Καμπανός την 1η Φεβρουαρίου του 2022 ενώ βρισκόταν με την παρέα του, στην είσοδο της πολυκατοικίας του στην περιοχή Χαριλάου της Θεσσαλονίκης, ρωτήθηκε από οπαδούς του ΠΑΟΚ (που ήταν σε 2 διερχόμενα αυτοκίνητα) για το ποια ομάδα υποστηρίζει και απάντησε ότι υποστηρίζει τον Άρη. Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ τους επιτέθηκαν με μαχαίρια και αιχμηρά αντικείμενα στην παρέα, με τον Άλκη να φεύγει από ακατάσχετη αιμορραγία στο πόδι του, με τους φίλους να γλυτώνουν τα χειρότερα.
Νέοι άνθρωποι, πήραν την ζωή ενός αθώου παιδιού επειδή υποστήριζε τον Άρη Θεσσαλονίκης και όχι τον ΠΑΟΚ. Το θεώρησαν λόγο για να στερήσουν μια ανθρώπινη ζωή. Ένα ακόμα πιο άσχημο γεγονός είναι ότι υπήρξε μερίδα οπαδών που τους στήριξε εντός γηπέδου με πανό, ενώ επιτέθηκαν και έξω από τα δικαστήρια κάποιοι άλλοι υπέρ τους.
Μετά από όλα όσα ανέφερα το μήνυμά μου είναι, ότι πέρα από σωστοί φίλαθλοι πρέπει να είμαστε και σωστοί άνθρωποι. Δεν πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα με τα πράσινα, τα κόκκινα, τα κίτρινα ή τα μαύρα γυαλιά, αλλά όσο πιο αντικειμενικά μπορούμε την κάθε κατάσταση κατά προσέγγιση, ώστε να εξαλείψουμε το κακό και το ποδόσφαιρο της χώρας μας να πάει μπροστά σε όλα τα επίπεδα.
Από την πολιτεία δεν ξέρω αν πρέπει να περιμένουμε πολλά, καθώς τόσα χρόνια αδυνατεί να σταματήσει το κακό και πολλές συμμετέχει σε αυτό με τον τρόπο της. Όμως τα πάντα ξεκινούν από εμάς και αν εμείς είμαστε σωστοί πάνω από όλα ως άνθρωποι, θα φέρουμε το καλό ξανά στα γήπεδα!!!
Πηγές:Wikipedia,tanea.gr,sport24.gr,gazzetta.gr,sportfm.gr,fwstwnspor.gr,grandsport.gr,tovima.gr
Πηγές εικόνων:tanea.gr,gazzetta.gr,onsports.gr,debut.gr,sportfm.gr,tovima.gr