Της Χρυσής Βαρούχα, σπουδάστρια Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης
Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι αρκετά άτομα με αναπηρία αποφεύγουν να ταξιδέψουν καθώς πολλοί προορισμοί δεν έχουν τις κατάλληλες υποδομές ή επειδή ακόμα και τα ίδια τα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν είναι προσβάσιμα. Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία, που έχει καθιερωθεί στις 3 Δεκεμβρίου, ας δούμε τα προβλήματα και τις λύσεις στον τομέα αναψυχής των ΑμεΑ.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανεπάρκειας υποδομών στην χώρα μας, αποτελεί η ταλαιπωρία της Μυρτούς το καλοκαίρι, του κοριτσιού το οποίο μετά από βιασμό και άγριο ξυλοδαρμό στην Πάρο το 2012, υπέστη βαρύτατες εγκεφαλικές κακώσεις και έμεινε ανάπηρο. Η μητέρα της κοπέλας κατήγγειλε την απάθεια τόσο του Λιμεναρχείου όσο και του προσωπικού του πλοίου στο οποίο επέβαιναν, η οποία είχε ως αποτέλεσμα η Μυρτώ να παραμείνει επί ένα τέταρτο στριμωγμένη στο γκαράζ του καραβιού αναπνέοντας τα καυσαέρια των αμαξιών που ετοιμάζονταν για αποβίβαση.
Αυτή η ιστορία αλλά και άλλες πολλές που έχουμε ακούσει, μόνο αποκαρδιωτικές είναι για τους συνανθρώπους μας που ενώ έχουν κάποια αναπηρία θέλουν να ταξιδέψουν. Παρ΄ όλα αυτά, ευτυχές είναι το γεγονός πως αρκετές χώρες εντός και εκτός Ευρώπης, προσπαθούν ενεργά να γίνουν πιο προσβάσιμες, ώστε όλοι να μπορούν να τις απολαύσουν.
Μια από αυτές τις χώρες είναι η Σουηδία. Συγκεκριμένα στην Στοκχόλμη έχουν ξοδευτεί αρκετά χρήματα ώστε όλοι οι δημόσιοι χώροι αλλά και τα μέσα μαζικής μεταφοράς να είναι προσβάσιμα σε ανθρώπους με κινητικά προβλήματα ή προβλήματα όρασης, καθώς και σε αυτούς που χρησιμοποιούν αναπηρικό αμαξίδιο.
Στο ίδιο επίπεδο βρίσκεται και το Βερολίνο με τη Δανία, ενώ στη Μαδρίτη το 92% του μετρό είναι προσβάσιμο σε ΑμεΑ. Στην Αμερική, το Μεξικό έχει ειδικά διαμορφωμένα πεζοδρόμια και ράμπες, ενώ στην πλειοψηφία τους οι δημόσιοι χώροι, όπως πάρκα, κήποι και μουσεία είναι προσβάσιμα και διαθέτουν τις κατάλληλες υποδομές.
Πηγαίνοντας στην Ασία, η πιο φιλική για τα ΑμεΑ χώρα είναι η Σιγκαπούρη, όπου το κράτος έχει φροντίσει πως οι χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων δεν θα αντιμετωπίσουν κανένα πρόβλημα στους δρόμους ή μέσα μαζικής μεταφοράς της χώρας. Συμπεριληπτικά, οι απαραίτητες υποδομές που χρειάζονται για να απολαύσει ένα άτομο με αναπηρία τις διακοπές του χωρίς να νιώσει αποκλεισμό και χωρίς δυσκολίες είναι:
- Ράμπες,
- Ξενοδοχεία χωρίς εμπόδια, δηλαδή πιο φαρδιές πόρτες, μεγαλύτερα ντους, ασανσέρ,
- Ηχητικές ανακοινώσεις σε δημόσιους χώρους,
- Πεζοδρόμια ειδικά διαμορφωμένα,
- Ακουστικά και όπου είναι απαραίτητο η ύπαρξη του κώδικα Μπράιγ.
Το ευτυχές είναι ότι πλέον αρκετές μεγάλες πόλεις του εξωτερικού, τουριστικοί προορισμοί, προσπαθούν να κάνουν πιο εύκολη την πρόσβαση σε αυτές για τα άτομα με αναπηρία. Το δυστυχές όμως, είναι ότι για να φτάσεις σε αυτές τις χώρες θα πρέπει να περάσεις πρώτα από ελληνικά αεροδρόμια και λιμάνια…