Της Καλλιόπης Κρητικοπούλου, σπουδάστρια Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης
Κάνοντας ένα μικρό διάλειμμα από την δουλειά μου, κοίταξα έξω από το παράθυρο, να παρατηρήσω λίγο τους ανθρώπους που βρίσκονταν στους δρόμους. Είδα ανθρώπους να χαμογελούν, άλλους να κοιτάζουν την ώρα, άλλους να φαίνονται εξαντλημένοι, άλλους να περπατούν με αυτοπεποίθηση, άλλους να ζητάνε χρηματική βοήθεια, άλλους να χαιρετάνε γνωστούς τους και άλλους να προσπαθούν να ανέβουν σε ένα πεζοδρόμιο…
Διάβασες καλά, προσπαθούσαν να ανέβουν σε ένα πεζοδρόμιο. Ξέρεις, εμείς οι άνθρωποι είμαστε λίγο ασυνείδητοι, ότι δεν συμβαίνει σπίτι μας σταματάει να μας ενοχλεί, κλείνουμε στόματα, αυτιά και μάτια. Γελοίο, αλλά το κάνουμε όλοι μας συνέχεια σε διάφορα ζητήματα, σήμερα όμως θα μιλήσουμε για ένα από αυτά. Αυτή την φορά δεν θα ρίξουμε ευθύνες μόνο σε κράτη, πολιτικούς, οργανισμούς και φορείς. Αυτή τη φορά θα ρίξουμε ευθύνες σε εμάς, σε όλους τους πολίτες και πρώτα από όλους βάζουμε μέσα τους εαυτούς μας.
Πόσοι από εμάς έχουμε ανθρώπους με ειδικές ανάγκες στο σπίτι μας; Πόσοι από εμάς έχουμε γνωρίσει ανθρώπους με ειδικές ανάγκες; Τι έχουμε κάνει για εκείνους; Τι κόσμο έχουμε δημιουργήσει για εκείνους; Τι βοήθεια τους προσφέρουμε; Που έχουμε συμβάλλει για να έχουν ένα περιβάλλον που θα νιώθουν ασφάλεια και θα αισθάνονται ευγνωμοσύνη για τον κόσμο που ζούμε; Πόσο εύκολη είναι η μεταφορά και η μετακίνηση τους;
Αλήθεια έχουμε κάτσει ποτέ να παρατηρήσουμε πως μετακινούνται αυτοί οι άνθρωποι; Πως ανεβαίνουν σε ένα πεζοδρόμιο που δεν έχει καν μπάρα για να ανέβουν και προσπαθούν ένα μισάωρο να πατήσουν οι δύο ρόδες στο ύψωμα του σκαλοπατιού; Καταφέρνουν εν τέλει να ανέβουν σε εκείνο το πεζοδρόμιο, μετά ξέρεις τι γίνεται;
Ο δήμος φυτεύει για ομορφιά και για περιβαλλοντικούς λόγους δέντρα πάνω στο πεζοδρόμιο ή τοποθετεί κολόνες με φώτα. Δεν αντιλέγω είναι μία όμορφη κίνηση αλλά μήπως να αφήναμε ένα μεγαλύτερο περιθώριο πεζοδρομίου ώστε να μπορέσει να περάσει ένα αναπηρικό αμιξίδιο χωρίς να χρειάζεται να κατεβαίνει και να ανεβαίνει ξανά σε αυτό το κουραστικό πεζοδρόμιο για εκείνους τους ανθρώπους; Οι άνθρωποι που δεν έχουν όραση, ξέρουμε όλοι ότι χρειάζονται για κάποιο μεγάλο χρονικό διάστημα κάποια ιδιαίτερα μαθήματα για να είναι πιο εύκολη η μετακίνηση τους στους δρόμους.
Πραγματικά όμως μπορούν να καλύψουν τα πάντα αυτά τα μαθήματα; Αν είσαι τυφλός εκ γενετής μπορείς να ξέρεις που είναι η κάθε διάβαση ή που υπάρχει φανάρι; Όπου υπάρχει φανάρι πως θα δει ότι είναι πράσινο το ανθρωπάκι αν δεν το ακούσει; Τι συστήματα έχουμε τοποθετήσει για να είναι ασφαλής ένας τυφλός άνθρωπος όταν περνάει τον δρόμο μόνος του; Μην ακούσω εφαρμογές τηλεφώνου και αηδίες, δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι τηλέφωνα, ούτε την οικονομική άνεση για τηλέφωνο. Σαν χώρα οφείλουμε να δημιουργήσουμε συστήματα ασφαλείας για τους πιο σημαντικούς και ξεχωριστούς συνανθρώπους μας.
Όλοι γκρινιάζουμε για το πόσο ατέλεια είναι η εμφάνιση μας ή για το πόσο δύσκολη μέρα είχαμε στην δουλειά μας, μα πες μου, είδες ποτέ έναν τυφλό να γκρινιάξει που δεν μπορεί να δει; Σου χαμογελάει ακόμα και αν δεν σε βλέπει και πίστεψε με αυτό είναι το πιο σημαντικό αληθινό χαμόγελο που μπορεί να σου χαρίσει ένας άνθρωπος. Σου χαμογελάει επειδή το νιώθει ακόμα και αν δεν ξέρει πως είσαι εμφανισιακά, απλά σε αισθάνεται. Δεν είναι εύκολη η ζωή τους όπως και η δική μας ζωή, εμείς όμως έχουμε τα στοιχειώδη που χρειαζόμαστε για την καθημερινότητα μας, εκείνοι όμως δεν έχουν ούτε αυτά.
Έχουν αμέτρητα προβλήματα όπως όλοι μας, οφείλουμε όμως να κάνουμε ότι μπορούμε για να γίνει έστω και λίγο καλύτερη η δική τους ζωή. Μην περιμένουμε αυτά τα προβλήματα να μπουν στο δικό μας σπίτι για να ασχοληθούμε παραπάνω. Σε ευχαριστώ που άκουσες τους προβληματισμούς μου, εύχομαι να προβληματίστηκες και εσύ. Δεν στο κρύβω ήθελα να προβληματιστείς για να ξεβολευτείς από αυτήν την θέση που κάθεσαι χρόνια, για να βάλεις το μυαλό σου στην διαδικασία της σκέψης.
Σκέψου, ανέλυσε και συζήτησε. Για όλες τις δυσκολίες υπάρχουν λύσεις, μην σου φανεί περίεργο αν μία λύση σε αυτά τα θέματα είναι η δική σου. Αν το μυαλό σου προβληματιστεί, αρχίζει να δουλεύει σωστά και πίστεψε θα σε εκπλήξει με αυτά που θα σκεφτεί.