Του Γιώργου Τσουντάνη, σπουδαστής Αθλητικής Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης
Στις 17 Φλεβάρη, του 1963, στην πόλη του Μπρούκλιν, γεννιέται ένα παιδί που θα άλλαζε το μπάσκετ για πάντα. Το όνομα του, Μάικλ Τζόρνταν. Οι γονείς του, τον έβαλαν από νωρίς στο «δρόμο» του αθλητισμού, κρατώντας τον μακριά από τα μπλεξίματα που υπήρχαν στην κακόφημη περιοχή οπού μεγάλωσε.
Όταν ο Μάικ ήταν ακόμη μωρό, μετακόμισαν στο Γουίλμινγκτον, της Βόρειας Καρολίνας εκεί όπου «γνώρισε» τις δύο μεγαλύτερες «αγάπες» της ζωής του, το μπάσκετ και το μπέιζμπολ. Ο μικρός Τζόρνταν, είχε ένα μεγάλο αντίπαλο να ξεπεράσει και αυτός δεν ήταν άλλος από τον μεγάλο του αδερφό, τον Λάρι, ο οποίος τον κέρδιζε συνέχεια σε μονάκια στην αυλή του σπιτιού του και «άναψε τη σπίθα» του ανταγωνισμού στον μικρό Μάικλ.
Στο γυμνάσιο, γνώρισε την πρώτη του μεγάλη απόρριψη, που τον έκανε τον αθλητή που εξελίχθηκε αργότερα. Η ομάδα του γυμνασίου τον απέρριψε λόγω του ύψους του που τότε δεν ξεπερνούσε τα 1,80 και αγωνίστηκε με τη δεύτερη ομάδα στην οποία φυσικά, έκανε θραύση. Ο Ρόι Γουίλιαμς, βοηθός του θρυλικού προπονητή του Νόρθ Καρολάινα, Ντίν Σμίθ, ξεχώρισε το ταλέντο του Τζόρνταν και τον κάλεσε στο κάμπ του Ντίν Σμίθ όπου και ξεχώρισε για το μεγάλο ταλέντο του.
Κατά την τελευταία του χρονιά στο γυμνάσιο, ο Τζόρνταν ανακοίνωσε πως θα αγωνιστεί στο δημόσιο κολλέγιο του Νόρθ Καρολάινα, παρά τις προτάσεις από πιο ξακουστά κολλέγια όπως του Ντιούκ καθώς, ήθελε να αφοσιωθεί μόνο στο μπάσκετ. Εκεί υπό την καθοδήγηση του Ντίν Σμίθ, έκανε τρομερά πράγματα καθώς, στην πρώτη μόλις χρονιά του ανακηρύχθηκε «Rookie of the year» και κατέκτησε και το πρωτάθλημα, με δικό του buzzer beater στο τέλος του αγώνα. Την δεύτερη χρονιά του στο κολλέγιο, σημείωσε 20 πόντους μέσο όρο αλλά η ομάδα του δεν κατάφερε να κάνει το “back to back” στους τίτλους καθώς, ηττήθηκαν στον προημιτελικό, από την Τζόρτζια Τεκ με τον Τζόρνταν βέβαια, να κάνει ρεκόρ καριέρας με 39 πόντους.
Το 1984, ήρθε η ώρα για τον Μάικ να περάσει στο «μαγικό κόσμο του NBA» , με τους Μπούλς να τον επιλέγουν στο νούμερο 3 του ντράφτ. Με το «καλημέρα» κάνει αίσθηση στο NBA με τις εμφανίσεις του με αποτέλεσμα, να κερδίσει το βραβείο του “Rookie of the Year”. Παθαίνει βέβαια, τον πρώτο μεγάλο του τραυματισμό, το 1985 και οι ειδικοί του συνέστησαν να μείνει εκτός για όλη την υπόλοιπη χρονιά. Εκείνος όμως, σαν πεισματάρης που ήταν επέστρεψε στα παρκέ για τα τελευταία 10 παιχνίδια και με τρομερές εμφανίσεις, οδήγησε την ομάδα του στα play-off.
Στη συνέχεια, με τον ερχομό του Σκότι Πίπεν, οι Μπούλς κατάφεραν να φτάσουν δύο συνεχόμενες χρονιές στους τελικούς της ανατολής στο NBA, χάνοντας όμως και τις δύο φορές από τα λεγόμενα «κακά παιδιά» του Ντιτρόιτ. Την Τρίτη φορά όμως, κατάφεραν να «σκουπίσουν» το Ντιτρόιτ και να κατακτήσει το πρώτο πρωτάθλημα της καριέρας του, το 1991 και ακολούθησαν φυσικά άλλα δύο συνεχόμενα, το 1992 και 1993.
Το 1993 όμως, αμέσως μετά το 3ο συνεχόμενο «δαχτυλίδι» συμβαίνει κάτι τρομερό. Ο πατέρας του Τζόρνταν, Τζέιμς, δολοφονείται σε αυτοκινητόδρομο της Βόρειας Καρολίνας, γεγονός που σοκάρει τον Μάικ και τον οδηγεί σε μια σοκαριστική απόφαση να αποσυρθεί από το μπάσκετ και να παίξει μπέιζμπολ. Έπαιξε μπέιζμπολ για 2 χρόνια, μη καταφέρνοντας κάτι σπουδαίο και έτσι, το 1995 , επιστρέφει στην ενεργό δράση με τους Μπούλς.
Την πρώτη χρονιά που επιστρέφει, οι Μπούλς αποκλείονται από τους Μάτζικ με 4-2 πράγμα που, πεισμώνει τον “Air” και τις επόμενες 3 χρονιές, κατακτάει 3 σερι πρωταθλήματα, κάνοντας άλλο ένα “threepeat”. Αμέσως μετά το 6ο και τελευταίο πρωτάθλημα, ο Τζόρνταν ανακοινώνει την απόσυρση από την ενεργό δράση όμως, δεν θα ήταν η τελευταία φορά που θα τον βλέπαμε στα παρκέ.
Το 2001, αποφάσισε να επιστρέψει στην ενεργό δράση για δεύτερη και τελευταία φορά, φορώντας τη φανέλα των Washington Wizards. Στις δύο χρονιές που έμεινε στην ομάδα είχε αρκετά καλά ποσοστά, σημειώνοντας 20 πόντους μέσο όρο αλλά δεν κατάφερε να την οδηγήσει στα play-offs. Το τελευταίο του παιχνίδι στο NBA, το έπαιξε στις 16 Απριλίου του 2003, με αντίπαλο τους Philadelphia 76ers, γνωρίζοντας την αποθέωση από το κοινό των γηπεδούχων.
Με την εθνική των ΗΠΑ κέρδισε το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο, στη Βαρκελώνη το 1992, ως βασικό και αναπόσπαστο μέλος της θρυλικής “Dream Team” που σάρωσε τα πάντα στο πέρασμά της.
Ο Τζόρνταν δεν ήταν απλά ένας αθλητής, ήταν μια «σημαία» για τους Chicago Bulls που τους οδήγησε στα 6 μοναδικά πρωταθλήματα της ιστορίας τους αλλά και ένα σύμβολο γενεών που έκανε τους ανθρώπους να ονειρεύονται για το κάτι παραπάνω και έδειξε πως με σκληρή δουλειά και αφοσίωση στο στόχο, όλα είναι πιθανά.