Της Ηλιάνας Ατσαλάκη, σπουδάστρια Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης
Ο αθλητισμός και γενικότερα τα αθλήματα προάγουν την καλή υγεία, το ομαδικό πνεύμα και την ευγενής άμυλα! Τι γίνεται όμως με τους ανθρώπους οι οποίοι θέλουν να πάρουν μέρος σε αυτά ως επαγγελματίες αλλά είναι καθηλωμένοι σε αμαξίδιο λόγω θεμιτής ή αθέμιτης αιτίας;
Οι Παραολυμπιακοί αγώνες πραγματοποιούνται το Φθινόπωρο και την Άνοιξη, άρα έχουμε τα χειμερινά και τα θερινά αθλήματα. Κάποια από τα χειμερινά αθλήματα είναι το αλτικό σκι που είναι ουσιαστικά η ανάβαση σε μία πίστα με ανισόπεδα, το δίαθλο δηλαδή η σκοποβολή, η παρά χιονοσανίδα και το χόκεϊ στον πάγο.
Στα θερινά τώρα αθλήματα έχουμε μεγαλύτερη ποικιλία. Υπάρχει η αντισφαίριση με αμαξίδιο που ο στόχος είναι να γίνει ρίψη της μπάλας στον αγωνιστικό χώρο του αντιπάλου, την άρση βαρών σε πάγκο όπου οι αθλητές διαγωνίζονται ανάσκελα και παίζουν σε κατηγορίες ανάλογα με το βάρος και την φυσική τους κατάσταση. Το γκολμπολ από την άλλη, είναι κατ’ εξοχήν Παραολυμπιακό άθλημα και απευθύνεται στους ανθρώπους με προβλήματα όρασης. Ουσιαστικά προσπαθούν με την αφή τους και συγκεντρωμένοι πάρα πολύ, να πετάξουν την μπάλα στον αντίπαλο ενώ αυτός προσπαθεί να την διώξει με πολλούς τρόπους.
Η επιτραπέζια αντισφαίριση ως άθλημα δεν έχει διαφορά μεταξύ των Παραολυμπιακών και των Ολυμπιακών αγώνων παρά μόνο τροποποιήσεις για τα άτομα με εγκεφαλική κάκωση. Ένα άλλο ομολογουμένως ενδιαφέρον άθλημα είναι η ιππασία η οποία βοηθά τους ανθρώπους με κινητικά θέματα στην ηρεμία και την καλή συνεργασία με το άλογο. Στους Παραολυμπιακούς αγώνες έχουμε επίσης αθλήματα νερού όπως το κανόε, την κολύμβηση και άλλα. Η τοξοβολία, το μπότσια, το ποδόσφαιρο 5×5 αλλά και η πετοσφαίριση επίσης έχουν παρουσία στους αγώνες.
Βλέπουμε λοιπόν πως κανένας δεν θα πρέπει να αφήνει στην άκρη το όνειρο του για πρωταθλητισμό ακόμη και αν δεν μπορεί λόγω δυσκολιών να τα καταφέρει. Οι Παραολυμπιονίκες είναι φωτεινά παραδείγματα μέσα σε όλο αυτό το αρνητικό κλίμα του αθλητισμού.