Της Ηλιάνας Ατσαλάκη, σπουδάστρια Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης
Με αφορμή τη παγκόσμια ημέρα θεάτρου στην εκπαίδευση η οποία έχει καθιερωθεί να εορτάζεται στις 27 Νοεμβρίου, σας παρουσιάζουμε μία συζήτηση που είχαμε με την εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού Νίκη Μπελαδάκη.
Αρχικά, να πούμε ότι αυτή η παγκόσμια ημέρα καθιερώθηκε το 2008 από τον Διεθνή Οργανισμό Θεάτρου στην εκπαίδευση, τον επονομαζόμενο IDEA δηλαδή International Drama Theatre and Education Association, να γιορτάζεται κάθε 27 Νοεμβρίου.
Το θέατρο στην εκπαίδευση έκανε την εμφάνιση του στις αρχές του 20ου αιώνα, στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, στο πλαίσιο της νέας παιδαγωγικής που στόχο είχε την βιωματική μάθηση και την ελεύθερη έκφραση. Τότε, στις ΗΠΑ η Winiferd Warf εφηύρε μία νέα μέθοδο αυτοσχεδιασμού στο θέατρο την αποκαλούμενη ως «creative dramatic».
To 1943 ιδρύεται στην Αγγλία η Εταιρεία Δραματικής τέχνης υπό τον Peter Slade, ενώ το 1944 ο επίσημος νόμος για την παιδία αναφέρει πως το εκπαιδευτικό δράμα βοηθάει στην ανάπτυξη της φαντασίας ενός παιδιού. Στην Ελλάδα, μέχρι το 1970 το θέατρο στην εκπαίδευση υπήρχε ως σκετς ενώ μόλις το 2002 εισήχθη στην διδασκαλία των δημοτικών, των γυμνασίων και των λυκείων.
Η Νίκη Μπελαδάκη είναι μία πολυπράγμουσα προσωπικότητα. Έχει σπουδάσει αρχικά βιβλιοθηκονομία ενώ στη συνέχεια έχει κάνει μεταπτυχιακό στην ιστορία της τέχνης και μετέπειτα μετεκπαιδεύτηκε και δούλεψε με παιδιά σε εργαστήρια θεάτρου αλλά γενικότερα σε ό, τι έχει να κάνει με τον θέατρο. Ασχολείται 13 χρόνια με αυτό, οπότε οι εμπειρίες της είναι πολύ έντονες στο κομμάτι του πολιτισμού.
Μας λέει, πως αν και οξύμωρο, συμβαίνει το γεγονός ότι στην Ελλάδα, που είναι μία χώρα των τεχνών, δεν υπήρχαν σχολές θεατρικού παιχνιδιού μέχρι πριν λίγα χρόνια οπότε και δημιουργήθηκε η σχολή του κ. Κουρετζή και όλοι πριν από αυτό για να πάρουν πιστοποίηση και να διδάξουν χορόδραμμα ή θεατρικό παιχνίδι έπρεπε να σπουδάσουν στο εξωτερικό όπως και η ίδια που σπούδασε και στην Ιταλία.
Η κ. Μπελαδάκη, στην ερώτηση για το ποιά οφέλη έχει το θέατρο στα παιδιά μας λέει το ίδιο ακριβώς που είχε πει η Ward, πως το θέατρο βοηθάει τα παιδιά να αναπτύξουν τη φαντασία τους και πως με το να παίζουν αυτά τα παιχνίδια ρόλων που ουσιαστικά είναι το θέατρο, γίνονται πιο ευφυή.
Οι γονείς τώρα, αναφέρει πως με αφορμή ένα θέατρο μπορούν να συζητήσουν με τα παιδιά τους για ένα σοβαρό θέμα π.χ. ένα διαζύγιο και μας λέει πως στο εργαστήρι θεάτρου που δούλευε ουσιαστικά μιλούσαν για τα συναισθήματα μέσω του θεάτρου.
Τέλος, μας τονίζει πως αν και στην Ελλάδα έχουν ειδικά στα δημόσια σχολεία τρομερή έλλειψη από θεατρολόγους, παρ’ όλα αυτά στη σημερινή εποχή όλο και πιο πολλοί ενδιαφέρονται οι εκπαιδευτικοί να εντάξουν το θέατρο στο σχολείο. Βέβαια στο εξωτερικό υπογραμμίζει πως είναι εντελώς διαφορετικά τα πράγματα, δηλαδή εκεί τα παιδιά μπορούν να λύσουν τις διαφωνίες τους μέσω του θεάτρου.
Η ίδια ασχολείται εθελοντικά με το θεατρικό παιχνίδι δηλαδή λαμβάνει προσκλήσεις από σχολεία και επιχειρήσεις για να διδάξει θεατρικό παιχνίδι. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ενός παιδιού το οποίο ήταν υπερκινητικό και μέσα από το παιχνίδι ρόλων και το θέατρο μπόρεσε η Νίκη Μπελαδάκη να το κάνει να πάρει έναν ρόλο λίγο πιο ήσυχο και τα κατάφερε με μεγάλη ευκολία το παιδί να αλλάξει τη συμπεριφορά του προς το καλύτερο.