Της Ηλιάνας Ατσαλάκη, σπουδάστρια Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΑΚΜΗ Κρήτης
Με αφορμή περιστατικό ανάμεσα σε εφήβους που είδαμε να διαδραματίζεται μετά το σχόλασμα, εμπνεύστηκαμε για το σημερινό θέμα το οποίο αφορά στην γενικότερη στάση των παιδιών απέναντί στα πράγματα.
Δε θα δαιμονοποιήσουμε πράγματα και καταστάσεις αλλά θα παραθέσουμε τα γεγονότα που δημιουργούν μία συνολική εικόνα.
Βρισιές, τσακωμοί και τραμπουκισμοί από μαθητή σε μαθητή και βέβαια η υιοθέτηση επικίνδυνων ίσως προτύπων μέσω της τράπ μουσικής.
Όταν λέμε τραπ μουσική εννοούμε την “τέχνη” που μιλά για τις γυναίκες παραδείγματος χάριν με στερεότυπα όπως το να είναι υπηρέτρια του ανδρός ή ακόμα και να παρουσιάζουν τους άνδρες ως τους ανθρώπους με τα πάρα πολλά χρήματα αλλά και ναρκωτικά. Ψυχολόγοι λένε πως ως μιμητικά όντα τα παιδιά, επηρεάζονται από τα νοήματα των τραγουδιών και ίσως αύριο μεθαύριο να αντιμετωπίζουν έτσι τις μελλοντικές συντρόφους τους.
Επαγγελματίας υγείας επισημαίνει πως η ενδοσχολική βία υπήρχε πάντα. Είτε σε μεγάλο, είτε σε μικρότερο βαθμό. Στις μέρες μας , υπογραμμίζει πως η κατάσταση σημειώνεται να έχει “ξεφύγει” ενώ η βία μπορεί να είναι λεκτική και σωματική για ποικίλους λόγους.
Το φαινόμενο αυτό “ξεκινάει από το σπίτι” και από τα πρότυπα που έχει ένα παιδί στις πρώτες μέρες της ζωής του από τους γονείς του. Αν ο γονιός είναι ρατσιστής και μιλάει άσχημα όχι μόνο για τους αλλοδαπούς αλλά και για τα παιδιά με ιδιαιτερότητες, τότε το παιδί δεν θα έχει συμπερίληψη προς τους άλλους.
Ας μη ξεχνάμε πως στην Ελλάδα τα περιστατικά βίας συγκεκριμένα τα έτη 2023-2024 αυξήθηκαν κατά 35,6%. Είναι ένα θλιβερό ποσοστό όταν αναλογιστεί κάνεις πως μιλάμε για τη χώρα της δημοκρατίας όπου ο καθένας έχει την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης.
Τελευταία έχει “ανθίσει” και η βία κατά των ομοφιλόφυλων. Άνθρωποι σαν κι εμάς που απλά έχουν διαφορετικές προτιμήσεις όσον αφορά τους συντρόφους τους και τις παρέες τους εν γένει. Αυτό, ίσως βάζει αε σκέψεις τους εφήβους οι οποίοι φυσικά και με τη σύμφωνη γνώμη των γονιών τους ασκούν βία ή βρίζουν τους ανθρώπους που έχουν αυτές τις διαφορετικές προσεγγίσεις σε σχέση με τους “κανονικούς” οι οποίοι πιστεύουν πως είναι σε πλεονεκτική θέση και μπορούν να κρίνουν όποιον δεν τους αρέσει.
Για τα παιδιά που κρίνουν ανθρώπους με ιδιαιτερότητες τι να πούμε; “Όπως μάθει το παιδί φέρεται” όπως αναφέρουν και οι ψυχολόγοι. Αυτά τα παιδιά μπορεί και να μην έχουν μεγαλώσει και να να μην έχουν μάθει την συμπερίληψη και να αγαπούν πραγματικά τον άνθρωπο που βλέπουν ο οποίος κατά τα άλλα μπορεί να έχει πιο πολλά χαρίσματα απ’ ότι δυσκολίες. Άλλωστε ο Einstein είχε διανοητικό θέμα αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να ασχοληθεί με την επιστήμη που ήθελε.
Συμπερασματικά , όλα είναι θέμα παιδείας και ανατροφής ενός παιδιού για να μπορέσει να γίνει ένας ενήλικας που θα αγαπάει και θα αγαπιέται χωρίς στεγανά και φραγμούς και που θα εκτιμά τη διαφορετικότητα ενώ ταυτόχρονα θα την αποδέχεται.