Χωρίς κατηγορία

Ο Μιχάλης Κονταξάκης, καταγόμενος από το Χουδέτσι και από τις Αγιές Παρασκιές δύο μικρά χωριά στην ενδοχώρα του Ηρακλείου στην Κρήτη είναι ένας δεξιοτέχνης του μαντολίνου που με τα ακούσματα του και τον ιδιαίτερο τρόπο παιξίματος , ταξιδεύει τον ακροατή. Γίνεται μία σύνδεση του παλιού με το νέο… ο ίδιος μας λέει πως δεν έπαιζε κάποιος στην οικογένεια του μαντολίνο ενώ ο αδερφός του πατέρα του, Νίκος Κονταξάκης παίζει μπουζούκι και κιθάρα. Έχει μελετήσει από μικρός τις δουλειές του Βασίλη Σκουλά, των Χαϊνιδων και των Σταυρακάκηδων.

Από την Λα Μάσια στην Αγγλία έως και την Σάντος στη Βραζιλία, οι ακαδημίες ποδοσφαίρου όπου και αν βρίσκονται, είναι υπεύθυνες για την ανάδειξη ταλέντων. Κάθε μεγάλη πόλη στην Ευρώπη και Λατινική Αμερική, έχει και μια τέτοια ακαδημία. Λίγες όμως από αυτές γνωρίζουμε και αναγνωρίζονται, ως οι καλύτερες στον κόσμο. Ποιες είναι όμως αυτές οι ακαδημίες όπου τα παιδιά μετατρέπονται από απλούς αθλητές, σε σταρ του ποδοσφαίρου;  

Η Κρήτη, το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας, αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς της Μεσογείου. Με πλούσια ιστορία, μοναδικό φυσικό τοπίο και πλούσια γαστρονομία, προσελκύει κάθε χρόνο εκατομμύρια επισκέπτες από όλον τον κόσμο. Ο τουρισμός στην Κρήτη δεν είναι απλώς μια οικονομική δραστηριότητα, αλλά μια κουλτούρα που επηρεάζει κάθε πτυχή της ζωής στο νησί. 

Πολλές είναι οι συζητήσεις και οι αντιδράσεις γύρω από το street art και τις επιπλοκές που μπορεί να έχει η συγκεκριμένη μορφή τέχνης στη δημόσια περιουσία. Για πολλούς, η τέχνη του δρόμου δεν θεωρείται καν τέχνη. Όπως αναφέρουν, οι καλλιτέχνες φαίνεται με την στάση τους να προσβάλλουν την δημόσια αιδώ, κατηγορώντας τους για ασέβεια και βανδαλισμό.

Το 1974, η καλλιτέχνης Μαρίνα Αμπράμοβιτς, θέλησε να δείξει μέχρι που φτάνουν τα όρια της ανθρώπινης φύσης. Η ίδια στάθηκε εντελώς ακίνητη και άβουλη για 6 ώρες, μπροστά από ένα κοινό, το οποίο σύμφωνα με τις οδηγίες της ίδιας, είχε την απόλυτη ελευθερία να κάνει ό,τι θέλει με το σώμα της. Την παράσταση αυτή ονόμασε Rhythm 0.

Το «γυναικείο» μπάσκετ έχει φάει αρκετά πλήγματα τις τελευταίες ημέρες. Λίγο το σχόλιο του Σάκοτα περί «γυναικείου μπάσκετ, χωρίς επαφές», λίγο και η απουσία κόσμου στον τελικό του Final 8 για τις ερυθρόλευκες και τον ΠΑΣ Γιάννινα, τα πράγματα δεν φαίνονται καλά.

Ο Andrija Delibasic, ο ξαφνικός θάνατος του οποίου σκόρπισε θλίψη στο χώρο του ποδοσφαίρου, γεννήθηκε στις 24 Απριλίου 1981 στο Μαυροβούνιο και έγινε γνωστός στη χώρα μάς από τη θητεία του στην ΑΕΚ.

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ποίησης στις 21 Μαρτίου επιλέξαμε να κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα στην Κρητική μαντινάδα, στον ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο της Κρήτης.

Το ριζίτικο τραγούδι είναι το πιο παλιό είδος μουσικής. Δημιουργήθηκε και τραγουδήθηκε από ανθρώπους απλούς, της υπαίθρου τους επονομαζόμενους ριζίτες. Τους κατοίκους στις ρίζες των βουνών. Μιλάει για τον έρωτα,  την αγάπη, τη καθημερινότητα, την αγροτική ζωή,  τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Κρητικός κατά καιρούς…με αλληγορικό τρόπο. Μοιάζει με τους βυζαντινούς ύμνους ενώ τραγουδιέται αυστηρά από άνδρες. Στον νομό Χανίων, δε γίνεται γάμος, λύπη ή χαρά χωρίς ριζίτικο… Πως όμως ενσωματώνεται η γυναικεία φωνή σε αυτό; Μιλήσαμε με την δημιουργό του δίσκου Rizituals, Ξανθούλα Ντακοβάνου η οποία μας αποκαλύπτει τον σκοπό αλλά και την φιλοσοφία της δουλειάς ετούτης.

Στις 17 Φλεβάρη, του 1963, στην πόλη του Μπρούκλιν, γεννιέται ένα παιδί που θα άλλαζε το μπάσκετ για πάντα. Το όνομα του, Μάικλ Τζόρνταν. Οι γονείς του, τον έβαλαν από νωρίς στο «δρόμο» του αθλητισμού, κρατώντας τον μακριά από τα μπλεξίματα που υπήρχαν στην κακόφημη περιοχή οπού μεγάλωσε.